هر چه دارم از تو دارم
ای همه دار و ندارم
با تو آرومم و بی تو بیقرار بیقرارم
گفتی باشم حالا هستم چشم به راه یه نگاهت
می دونم منو می بینی که نشستم سر راهت
با تو کوچه های بن بست میرسن به کهکشونها
با تو بیراهه یه راهه به نشون بی نشونها
اونا که از تو نشونی روی پیشونی ندارن
داغشون رو دلشونه خم به ابرو نمیارن
رسم من فرشتگی نیست من که درگیر زمینم
تو خودت اینو می خواستی من یه آدمم همینم
اونی که رو دوش خسته اش یه امانت از تو داره
گاهی کم میاره اما، این امانت رو میاره







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)