چه همه چیز زود بر عکس می شه ! تا بحال من چقدر داغ بودم و محبت می کردم و عاشقش بودم الان بعد این جریانات سرد شدم و بی خیال و اون دنبال من می دوه . امروز نگران بود ... سوالات عجیب غریب می پرسید(خل شده پسرک بکل) . مثلا اینکه حاضری بخاطر من به یه کار نصفه نیمه و با آینده نامعلوم رضایت بدی و در عوض پیشم باشی؟ منم رک گفتم نه ! اخه جدیدا تزمو با یه شرکت معروف گرفتم و احتمالش خیلی هست که استخدام بشم بعد تز . میگه ملیسا تو فکر می کنی من ارزش و لیاقت این گذشت رو ندارم ؟! نمی دونم ولی حس می کنم هیچ مردی ارزش و قدر گذشت ما زن ها رو نداره و ما باید یاد بگیریم اونا رو پر توقع بار نیاریم . دیگه برام هیچی مهم نیست فقط چیزی که مهمه خودمم . حرف زدن یا نزدن باهاش برام فرقی نداره . مثل قبل از ندیدنش بی تاب نمی شم . دست خودم نیست . نمی دونم چه بلایی سرم اومده . مطمئن نیستم بخوام با این مرد ازدواج کنم ... انگار نامزدم مرده و یه آدم غریبه رو بجاش آوردن که دوستش ندارم ): چطور انتظار داره مثل قبل باشم و بهش محبت کنم ؟!
نمی دونم چرا این حسو دارم ... شاید زمان همه چیزو درست کنه
علاقه مندی ها (Bookmarks)