پیامدهای قهر همسرم از خانواده اش

[پارميدا]

سلام نازنین جان
من نگرانی ها وترسهای تو رو درک می کنم وخوشحالم که مشکل جدی با همسرت نداری. اینکه همسرت هم مشکلاتی دارد حرفی نیست ولی خودش باید بخواهد که تغییرکند اگر تو بخوای با نگرانیها وکنترل کردنهایت اونو تغییربدی غیرممکنه حتی اگر مدتی طبق خواسته تو عمل کنه چون خواسته خودش وبا رضایت قلبی خودش نبوده و فقط برای راضی بودن تو بوده بعد از مدتی دوباره مثل قبل تکرار می کنه.
پس بهتره روی ترسهای خودت کارکنی. برای شروع کتاب "رهایی ازترس" نوشته "دکترهووارد لایب گلد" ترجمه "مهدی قراچه داغی" رو توصیه می کنم.

واقعا احتیاج به کمک دارم و نمی دونم با خانواده شوهرم چه کار کنم. این مسایل ذهن منو اشغال کردن و نمی تونم راحت به درسم برسم و به اهدافم فک کنم

ما انسانها معمولا معامله گریم . منتظر هستیم تا منافع و نتایج کارامون بهمون برگرده . اگه محبتی می کنیم و اگه رفتار خوبی داریم منتظریم که اونا هم جبران کنن و همین رفتارا رو با ما داشته باشن . شرط و شروط میذاریم همیشه . توقع و انتظار داریم که عشق و محبت ما رو تلافی کنن .
اما باید اینو در نظر داشته باشیم که همه نمیتونن مثل ما باشن . همه نمیتونن پاسخ مناسب رفتار ما رو به ما بدن و توقعات ما رو برآورده کنن . همه نمیتونن اونجوری که ما لازم میدونیم دینشون رو ادا کنن .
ما آدما معمولا رفتارمون رو با بقیه بر اساس بازخوردی که از اونا می گیریم تنظیم می کنیم . اگه به ما پاسخی که انتظارش رو داریم داده نشه ما هم رفتارمون رو عوض می کنیم .قضاوت و برداشت ما اینه که مردم قدرنشناسن.اگه اونا رو تحویل بگیری خودخواهانه رفتار می کنن و می خوان از ما سوء استفاده کنن و از رفتار خوب ما برای پر کردن خودخواهیشون استفاده کنن و همه اش به فکر منافع خودشون هستن . ما انسانها رو سیاه می بینیم . این جور قضاوت کردن مانع از عمل کردن مطابق باورهای درست میشه و غلطه . نمیذاره ما مثبت باشیم و مثبت عمل کنیم . باعث ایجاد ترس و نگرانی تو ما میشه . آزادی عمل و رهایی رو از ما میگیره .
ما خوشبینانه برخورد می کنیم و اگه جایی هم با برخورد بد دیگرون مواجه شدیم اینو میدونیم که همه نمیتونن و این توانایی رو ندارن که مطابق ارزشهای ما رفتار کنن . ممکنه دیگرون رفتارهای ما جزء ارزشهای زندگیشون نباشه و پاسخ معادل به ما ندن . این تفاوتها رو ما باید بپذیرم.
اینجا دو تا مسئله وجود داره . اولیش بر می گرده به قضاوت ما .
ما یه بدبینی ذاتی نسبت به انسانهای دیگه داریم . اگه جایی ما رو تحویل نگرفتن و اون احترام و رفتاری رو که توقع داریم بهمون نذاشتن فوری قضاوت می کنیم که ما براشون مهم و با ارزش نیستیم . میگیم دستمون بشکنه که بهشون محبت کردیم . دیدی اونا قدر ما رو ندونستن، دیدی اونا ما رو بی ارزش فرض کردن،دیدی اونا ما رو دوست نداشتن ؟
این قضاوتهای منفی حال ما رو خراب می کنه و احساسمون به هم میریزه و از کارمون پشیمون میشم،در حالیکه واقعا اینجوری نیست . ما وقتی رفتارمون انسانی و درسته همه ما رو قلبا دوست دارن حتی اگر مثل خانواده همسرت درظاهر نشون ندن.
اگر یه خورده خوشبینانه تر نگاه کنیم مسئله حل میشه . ما کار بدی نکرده ایم که دیگرون بخوان از ما بدشون بیاد . اینکه پسرشون شما رو پسندیده وتصمیم گرفته با شما ازدواج کنه با مسئولیت همسرتون انجام شده و حتماً خودش از قبل به عواقب تصمیمش آشنا بوده پس شما نگرانی بایت اینکه مادرشوهرتون شما رو نپسندیده و این موضوع درآینده مشکل ساز بشه نداشته باشین و دراین مورد کاملاً به انتخاب همسرتون احترام گذاشته وضمن لایق دونستن خودتون نسبت به آینده خوشبین باشین.
خانواده همسرت رو با ارزشهایی که درحال حاضر به اونا معتقدهستند وبراساس اون عمل می کنن بپذیر. درک کردن دیگرون و توجه کردن به نیازاشون چیزایی نیست که بخواد باعث بشه دیگرون قدر ما رو ندونن . این بیماری ذهن ماست که با قضاوت منفی و پیش داوری ما رو به شک و تردید می اندازه .

مسئله دوم برمیگرده به همین مسئله . ما رفتارمون رو مطابق با ارزشهای معنوی ومتعالی انجام میدیم و اینجور نیست که بخوایم رفتارامون رو با عکس العملی که از دیگرون میبینیم عوض کنیم یا تنظیم کنیم . ما کاری رو که شایسته سلامت عقله و صداقت ایجاب می کنه انجام میدیم . عشق ما و محبت ما بی قید و شرطه و ما کارامون رو به خاطر این انجام نمیدیم که دیگرون جبران کنن . ما توقعی از دیگرون نداریم . ما به نفع خودمون میبینیم که رفتار سالمی داشته باشیم . منافع ما حکم میکنه که رفتار انسانی داشته باشیم.
حالا دیگرون هر رفتاری میخوان داشته باشن دخلی به ماجرا نداره . اونا ممکنه مسیرشون چیز دیگه ای باشه و دنبال چیز دیگه ای باشن . ما چیز دیگه ای رو داریم دنبال می کنیم . رفتار دیگرون باعث نمیشه که ما خودمونو سرزنش کنیم و یا احساس پشیمانی کنیم .
ما باید به راه و مسیری که داریم میریم ایمان و اعتماد داشته باشیم و به کاری که می کنیم مطمئن باشیم تا روی دیگران هم تأثیرمثبت بذاره.