جالبه ... نظر خوبيه .. امـــــــــــا...نوشته اصلی توسط مینا 22
1- اينكه انسان موجود اجتماعيه و بايد ارتباط بر قرار كنه حالا به هر نحوه
2- عاشق ميشيم اما عاشق چي و كي مهمه
به قول دوستمون jahangard "هیچ چیز نمی تونه انسان را به طرف جنس مخالف بکشه به جز نیاز" واقعا حرف منطقيه اما بيشتر آدمايي كه تمايل به برقراري ارتباط به جنس مخالف دارن در ابتدا اصلا نياز نيست يعني اصلا فكر نمي كنند كه چرا مي خوان با هم دوست بشن . به قول دكتر شريعتي عشق يك جوشش كور است
اما وقتي با هم ارتباط بر قرار مي كنند و دوست ميشن و به درجه بالاتر دوست داشتن ميرسن (يعني عشق) ديگه نميشه كاريش كرد . آدم با فكر عاشق بشه جاي تحسين داره (عاشق اما عاقل) اما وقتي بيگدار به آب ميزنه مثلا عاشق كسي ميشه كه توي يه شهر ديگه هستش و خودشون مي دونن به احتمال 95 درصد به هم نميرسن ولي با وجود اين تمومش نمي كنند.به نظر من آدم عاشق كسي باشه كه تا آخر با همون باشه اين ميشه معني عشق واقعي ولوو غير از اين باشه حتي نميشه اسمشو عشق گذاشت چون بيشتر جنبه هوس و .. داره .
چرا عاشق ميشويم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/؟؟؟؟؟؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)