اموخته ام تمام مشکلاتم دودولی هایم و همه ابهام و همه سرگردانیم ناشی از غفلتم هست .غفلت از اینکه هست خدایی که نگاه میکند به نگاهم ،میشنود حرف هاییم را،میبیند اعمالم را و همواره با تمام بدیهایم مرا به حال خود وانمیگزارد.
اموخته ام تمام زندگی را در این چارچوب تنگ دنیا نیبنم و هدفم تنها رسیدن به کمال باشد تا از زندگیم در این دنیا خوشنود باشم .
اموخته ام که تا خودم را نشناسم خدا را نمی شناسم .
اموخته ام به خودم احترام بگذارم تا به دیگران هم احترام بگذارم .
اموخته ام انچه برای خود میپسندم برای دیگران هم بپسندم.![]()








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)