دوستان عزيزم
مشكل من الان مخالفت پدرو مادرش يا خواستگاري نيست...ديگه اين توافقي هست كه كرديم و من روي خواستگارهاي ديگه هم فكر ميكنم تا به قولي ضرر نكنم.
اگر پدر و مادر من يا ايشون مخالف بودن كه خوب جدا ميشم از ايشون و خودم تنهاي براي ادامه تحصيل ميرم چون ايشون چه بياد چه نياد من براي ادامه تحصيل ميرم و يه زندگي جديد رو هرچند هم سخت اونور شروع ميكنم و اين تنها اميد آينده زندگي منه.....

من مشكلي كه براش اين تاپيك رو باز كردم اين بود كه نميتونم بفهمم كه ايشون اصلا دوستم داره يا چقدر دوستم داره و نميخوام زندگيمو اينطوري شروع كنم، ميخوام بدونم ايشون كه اينقدر منطقي هستن اگه يه مشكلي توي زندگي پيش اومد آيا من رو هم فداي منطقش ميكنه؟؟؟ چون بلاخره آدم يه زمانايي مجبور ميشه فداكاري كنه يا به خاطر كسي كه دوستش داره از خواسته هاي خودش و از منطقش يا از هرچيزش بگذره ( توي زندگي منظورمه بيشتر) ولي اگر قرار باشه بين منو منطقش، يا بين منو كسي كه منطقش ميگه به نفعشه،‌من رو انتخاب نكنه من اين زندگي رو نميخوام
چون من يه زندگي معمولي ماشيني و زندگي اي كه توش عشق نيست رو ازش ميام بيرون همين!!

راه حلي كه فرشته مهربان گفتن خيلي خوبه كه در اين رابطه اقدام ميكنم ولي به اين زودي ها نميشه جورش كرد به دلايلي كه گفتم، و كاش راه ديگه اي ميبود كه ميشد زودتر به نتيجه رسوندش