به خدا هیچ کس اندازه ی من تنها نیست کمکم کنید

[مهاجر بي نشان]

با عرض سلام خدمت خواهرم آزيتا خانوم ...

من بعد از مطالعه تايپيكتون و نظرات دوستان ، چند نكته خدمت شما عرض خواهم كرد ، اميد است كه مقبول شما افتد ...

براي درمان تنهائي ما دو راه عمده داريم ...

اول : با سرگرمي هاي دنيوي ( مانند : موسيقي ، قرص هاي مسكن ، بازي هاي كامپيوتر ، سيگار و ... و حتي شغل هاي پربرخورد و برگرفتن دوست جنس مخالف و و و ...... )

اشكال اين انتخاب : اينها درد را درمان نمي كند ، بلكه به فراموشي مي سپارند ، و فرق است بين درمان و به فراموشي سپردن ، ( مانند داروئي كه سرطان را ريشه كن كند و داروئي كه سرطان را به فراموشي سپارد )

خطرهاي اين راه :

1 . خطرناكترين آثار و پيامدهاي اين راه اين است كه تنهائي ، ما را به فراموشي سپرده و به ميدان مقايسه مي كشاند كه دائما با دوستان و ديگران خود را مقايسه كنيم تا دليلي براي شكست ها و ناكامي ها پيدا كنيم تا از عذاب وجدان راحت شويم ...
2 . حس كاذبي به انسان دست مي دهد و حال اينكه انسان در چنين حالي فكر ميكند كسي هست تا بار گذشته اش را به دوش كشد ، در حالي كه هرگز حتي بزرگترين معشوقه هاي انسان نيز حاضر به چنين كاري نيستند .

3 : ترس از آينده نامعلوم را از ما ميگيرد و ما را به شجاعت كاذبي هدايت مي كند ، ( گرچه ترس از اوصاف ناپسند است ، اما گاهي اوقات اين ترس از آينده ، پسنديده است ، چون همين ترس ما را به تلاش و كار وا ميدارد و رو آوردن به سرگرمي هاي دنيوي اين ترس را از وجود ما از بين خواهد برد و ما را بدون سلاح و آمادگي و ... به جنگ آينده نامعلوم خواهد برد ... )

( شما نبينيد افرادي را كه در جامعه روز و شب با هزاران فرد رفت و آمد دارند و افراد و دختراني كه براي فرار از تنهائي به شغل هائي روي آورده اند و دخترهائي كه دهها دوست جنس مخالف دارند ) (‌ خيلي از آنها همان تنهاياني هستند كه براي فرار از تنهائي به اين رو آورد اند كه نه اينكه درد تنهائي را درمان نميكنند ، بلكه براي اينكه فقط آن را فراموش سازند ، و آينده اينها را ببين كه مانند سرطاني كه درمان نشده و فقط پنهان گشته و فراموش شده ، چگونه آنها را از پاي در خواهد آورد و روانه دنيايي ناشناخته بي هويتي خواهد كرد )

اما خواهرم آيا اين راه ايمن خواهد بود ؟

راه دوم درمان تنهائي :

توسل به يك نيروي برتر ( يعني ارتباط با خداوند ) ..... براي درمان درد تنهائي ، راه تمام و تمام راه و تنهاترين راه وصل شدن به يك نيروي غيبي است ، ( اتصال روح و روان خود به نيروي برتر به طور كلي درد را ريشه كن خواهد كرد ، و غده سرطاني تنهايي را از ميان بر ميدارد ، كساني كه در مسير زندگي خود عاشقانه اسير معشوق حقيقي عالم و خالق هستي مي شوند هرگز و هرگز احساس تنهائي نمي كند ،

مگر نخوانده اي كه : خود او در حديث قدسي مي فرمايد : هر گاه من به دل بنده اي سر زنم و ببينم كه ياد من بر او چيره گشته ، اداره و تربيت او را خودم به عهده خواهم گرفت و من همنشين و مونس و هم سخن و همدم او خواهم شد . ( ميزان الحكمه ج 93 ص 162)

و آيا شنيده اي كه : رسول خدا (ص) فرمود : حضرت موسي دست به آسمان برداشت و عرض كرد : اي پروردگارا : آيا تو از من دوري تا تو را صدا كنم و يا به من نزديكي تا به نجواي با تو بپردازم ؟ و خداوند وحي كرد (( اي موسي ، من همنشين و مونس كسي هستم كه مرا ياد كند ))

بنابراين اوست كه مي تواند ما را از تنهائي نجات دهد و ما را به قدرت نامحدود خود وصل نمايد ...

چشم دل باز كن كه جان بيني ............. آنچه ناديدنيست آن بيني

و البته همو هست كه ميفرمايد : (( الا ان اولياأ الله لا خوف و لا هم يحزنون )) (( هشدار باشيد كه : همانا دوستان خدا در دنيا و آخرت هيچ خوف و حزني نخواهند داشت ))

كه البته ريشه هاي خوف و حزن همين هائي است كه در جامعه فعلي همه مردم از آنها مي نالند و آنها : افسردگي ها ، اضطرابها ، دلشوره ها ، ترس از آينه و درد گذشته ، و .............. )

خلاصه ، خواهرم ، آزيتا خانوم ... اگر كسي در زندگي او را نداشته باشد حتي اگر با همه انسانهاي عالم باشد ، باز تنهاي حقيقي او خواهد بود و هميشه و براي ابد الدهر تنها خواهد ماند و زير بار غربت خواهد مرد ... اما اگر كسي فقط او را داشته باشد گرد تنهائي و غربت هرگز و هرگز بر چهره او نخواهد نشست و زيبا زندگي خواهد كرد ...

و به ياد اون جمله حضرت يوسف افتادم ، لحظه اي كه برادران او را فروختند و لحظه حركت كاروان ، برادر يوسف به سركاروان گفت : يوسف غريب است و تنهاست ، او را آزارش مدهيد ، و اين پسر بچه سر از محمل بيرون آورد و به برادر نامهربان خود فرمود : (( ليس مع الله غربة )) ( كسي كه خدا را دارد ، هرگز غريب نخواهد بود )

شما به فرشته مهربان عزيز فرموده بوديد : من شرائط را پذيرفته ام و مي خواهم تو اين شرائطي كه هستم خوشحال و خوشبخت باشم و آيا راهي بجز از پناه بردن به پناهگاه امن ذات لايزال هستي بخش ميتواند اين آرزوي ديرينه انسان را به انسان اهداء كند ؟؟؟؟


با عرض معذرت به خاطر طولاني شدن پستم ...

هميشه موفق و شاد و پرتوان باشيد