سلام
آقای ابراهیمی زیارت قبول امیدوارم که بچه های تالار رو فراموش نکرده باشی زمانی که چشمهاتون به خونه خدا افتاد یا اینکه کنار قبرستان بقیع تکیه بر دیوار بقیع زده بودید و اشک در چشمانتون حلقه زده بود . و با خودتمون زمزمه می کردید ( خدایا مادرم را کجا می برید ...
یا غروب دلگیر مدینه کنار قبرستان بقیع قبرهای بی چراغ رو نگاه می کردی و دلت برای غریبی امام حسن ( ع ) می سوخت. یعنی اون لحظه یاد بچه ها بودی برای مشکلاتشون دعا کردی . انشا الله که همین طور







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)