نگران خواهرزاده ام هستم ، چگونه می تونم کمکش کنم ؟

[مریم و بابا لنگ دراز]

تسلیت واژه کوچکیست در برابر غم بزرگ شمااز خداوند صبر برای شما و خانواده محترم خواهانم .
با وجود این همه پست خوب دیگه جایی برا صحبت نیست اما اجازه بدید من هم از تجربه ام بگم.

مرگ برا همه پیش میاد اما همه باهاش یه جور برخورد نمیکنندبه عنوان فردی که تنها داییمو (دقیقا توی دوران پیش دانشگاهی )به همراه کل خانواده اش از دست دادم می خوام با اون دوست خوبم که خواهر زاده ی شماست همدردی کنم واز زبونش حرف ها یی رو به شما بزنم:

دایی خوبم با هام حرف بزن من به کسی احتیاج دارم که به حرف هایم گوش بده و با من حرف بزنه، به حرفای من هر چند چرندو پرند گوش بده من الان احساسی رو دارم تجربه میکنم که به نظرم هیچ کس اونو تجربه نکرده رفتار منو بپذیر و با اون کنار بیا این رفتار وپرخاشگری وعصبانیت موقتی است پس من را درک کن.

دایی خوبم بزار احساسم رو بیان کنم اجازه دهید احساسات واقعی خودم را بروز دهم. سعی نکن من را از حال و هوای خودم بیرون بیاری. بهم نگو«عزیزم! تو نباید چنین احساسی داشته باشی. خودت را تقویت کن و شجاع باش. خوشحال باش، عزیزم! همه چیز به پایان می رسد. گریه نکن! گریه دیگه بَسه! پاشو یک تکانی به خودت بده پیش دانشگاهی تو خراب نکن به اینده فکر کن».
به من نگویید که عزاداری نکنم می خوام هر جور دوست دارم عزاداری کنم گریه کنم داد بزنم غصه بخورم ،دایی غم منو لمس کن به من نگو گریه نکن بزار گریه کنم نزار احساس خودمو در گلو خفه کنم.
(در کتب الهی آمده است: «با کسانی که خوشحال اند، خوشحال باشید و با آنان که می گریند گریه کنید. همدیگر را درک کنید». آیا به واقع می توانیم این گونه باشیم؟ همفکر باشیم؟ با آنان بِگرییم به جای اینکه بگوییم گریه نکنند؟)

دایی انتظار نداشته باش منطقی رفتار کنم اندوه من منطق خاص خودشو داره من بزرگ شدم و عاقل ،بزار با مرگ کنار بیام و منو لوس نکن ، بدون که هیچ کس دیگه ای نمی تونه جای پدرمو بگیره منم نمی تونم پدرمو فراموش کنم.

دایی به من کمک کن ،وقتی دارم این لحظات و میگذرونم روی احساسات من تاکید نکن ونیازهای مادی منو فراموش نکن انجام دادان این کارهای روز مره برایم مشکل شده وخسته کننده این منو اذیت میکنه، نگو باید غذا بخوری باید درس بخونی کنکور داری به جاش از من بپرس دایی جون چی میخوای؟ چیزی احتیاج داری؟ کاری هست من برات انجام بدم ؟از خودت بپرس اگه من جای اون بودم چه چیزی احتیاج داشتم.
(فردی که ناتوان و فرسوده از یک شوک یا مصیبت است، انجام دادن هر کار کوچکی برایش درست عین کوه کندن است. پس به دنبال روشهای سودمندی برای کمک کردن به این گونه افراد باشید.)

برام یه کاری انجام بده..من وجود مرگ را بیشتر از دیگران لمس کردم، سعی می کنم از خودم، نسبت به این امر، کوچک ترین عکس العملی نشان ندهم. اگر چه دوران سختی را برای کنار آمدن با این موضوع میگذرونم، امّا در واقع بیشتر از هر کس دیگری واقعیت را شناخته ام ،دایی من میدونم مرگ برا همه است پس بزار باهاش کنار بیام و مثل یه دوست کنارم باش نه تنها امروز بلکه برای همیشه و به من کمک کن بزار بزرگ شم ،منو و عزاداری منو و احساسمو باور کن و من رو یه ادمه قوی ببین.