سلام دوست خوبم. اول كه مشكلتو خوندم فكر كردم من هيچ كمكي بهت نميتونم كنم. آخه من هم با اين موضوع درگير بودم و يه تاپيك هم دارم. اما بعد گفتم بزار تجربه ام رو برات بگم كه اشتباهات منو تكرار نكنى. من هم اولين بار كه ديدم خيلى ناراحت شدم و تا مدتها افسرده بودم و نميفهميدم چرا بايد اين كار روكنه و اينقدر تو خودم ريختم كه آخرش يه روز جوش اوردم و يه دعواى حسابى راه افتاد البته ما اهل قهر نيستيم ولى وقتى آدمجوش مياره خيلى حرفا ميزنه كه نبايد بگه!
اشتباه اول من اين بود كه مثل شما فكر ميكردم همسرم آدم بديه كه اين كار رو ميكنه يا از من زده شده. و اين حس روبهش منتقل كرده بودم و با اين كار اوضاع فرقي نكرد!
اما بعد از مدتى همينجا ياد گرفتم كه آروم باشم و خصوصيات خوبشو پر رنگ كنم اين باعث شد دفعه بعد كه راجع به موضوع باهاش حرف زدم تحقيرش نكنم.
ببين اول از همه مطمئن باش همسرت عاشقته. و اعتماد بنفست رو از دست نده!
اين كار ليشون اشتباه است اما به معنى بد بودنو زير سوال رفتن شخصيت همسرت نيست. براي ما خانوما اين خيلى سنگينه اما بدون بخش زيادش مال اينه كه به اشتباه فكر ميكنيم دليل اين كار همسر عدم علاقه اش به ما هستش. اين فكر رو بزار كنار و به اندازه اشتباهش درباره اش قضاوت كن.
من يه شب مفصل با همسرم نشستم به حرف زدن. در آرامش و با عشق. با تاييد خوبيهاش شروع كردم. بهش پر و بال دادم گفتم چقدر اين خوبيهاش برام ارزش داره و قضيه رو اين طور عنوان كردم كه اين كار در شان تو نيست. ميدونى بدترين كار اينه كه بگى تو بدى! بهش بگو با اين كار احساس بى مهرى ميكنى ولى اصلا اين موضوع رو رقيب خودت ندون!
بگو درك ميكنى تحت فشاره ولى بهش تذكر بده اين كار شايد موقت ذهنش رو از درگيرى فكرى نجات بده اما همون عذاب وجدان بعدش بيشتر ميريزتش به هم.
مرتب عنوان كن كه نميخواى بهش امر و نهى كنى ولى چون ميشناسيش نميخواى روحش آسيب ببينه.
منظورم رو گرفتي؟
اول خودت ياد بگير كه اين قضيه بيشتر از تو براى خود همسرت ضرر ميتونه داشته باشه با اين نگاه بيشتر از توبيخ كردن كمكش ميكنى.
البته بگما فكر نكن با اين حرفا از فردا زندگى شيرين ميشه ها!
احتمال تكرار قضيه هست اما دوره تكرارش كمتر و كمتر ميشه اما فكر كنم حقيقت اينه كه هرگز قطع نميشه!
اما ميدونى چيه مهم اينه خودش حريص نباشه. مردا اصولا روى اين چيزا با هم كل ميندازن و گاهى فقط ميخان كم نيارن!
من هنوز گاهى فيلم يا عكسى تو لپ تاپش ميبينم. نه كه فضولى كنم مثلا آخر هفته كه ميخوايم فيلمى چيزى ببينيم خودش يه دقيقه پخشش ميكنه من هم حساس نميشم فقط الان دارم بهش جهت ميدم مثلا خودم مطالب مربوط به مسائل جنسي پيدا ميكنم و بهش نشون ميدم يعنى كه اين چيزا وقتى در راستاى بهبود خانواده بياد بد كه نيست استقبال هم ميشه!
البته گاهى هم بايد دعوا بشن و نبايد با مهربونى محض لوسشون كرد اما در حين همون دعوا هم هشيار باش! دعواش كن اما تحقير نكن! توهين نكن فقط لحنت رو جدى و قاطع كن اما محتوى حرفات بايد بوى عشق بده . انتقاد رو در كنار ارج نهادن به خوبيهاش بگو. كارى كن فكر كنه خودش تصميم گرفته ترك كنه و خودش رو مسئول بدونه
مادر شوهر رو هم بزار وقتى اوضاع آروم شد بهش برس حالا يه ماه رو اين مدت اضافه شه چيزى نميشه!
ببخشيد طولانى شد!
صبور باش و عشق بورز. حساس هم نباش و خودت رو مبرا از اشكال ندون ما هم يه روز اشتباه ميكنيم! (اينا رو مرتب به خودم هم ميگم!)
موفق باشي









علاقه مندی ها (Bookmarks)