سلام دوستان
الان تقریبا چند وقتی از جریان میگذره و آبها از آسیاب نسبتا افتاده . البته نامزدم سعی کرد تماس بگیره و منو برگردونه اما من مقاومت کردم و به صلاح هیچ کدوممون ندیدم که برگردیم . من هنوز نفهمیدم که چطور می تونم دیگه اشتباه نکنم ، اشتباهم کجا بوده ؟
نامزد من یه آدم کاملا منطقی بود و رابطه ما براش یه رابطه عادی ... اما من خیلی احساساتی بودم و رابطمون برام خیلی خاص بود . یادمه می گفت که گاهی شدیدا از ابراز احساسات بیش از حد من ناراحت و کلافه می شده ...
من هیچ وقت تو دورانی که با هم نامزد بودیم و می شناختمش احساس دلزدگی ازش نکردم اما اون یادمه می گفت گاهی این احساس رو می کرده ... شاید بدلیل فوران احساسات من ... بدترین قسمت قضیه اینه که نسبت بهم احساس دلسوزی می کرده ... این قسمت قضیه خیلی دردناکه چون من عاشقش بودم و این عشقو نثارش می کردم اما اون چون دوست داشتنی در کارش نبوده دلش برای بنده می سوخته ... در حالیکه اگه از اول صادقانه می گفت این مسائل رو من سعی می کردم درست رفتار کنم و خودمو کنترل کنم یا عشقمو نثار کسی کنم که قدرشو بدونه !
من الان خیلی بد بینم ، این رابطه بهم خیلی ضربه زده ... نمی دونم توی یک رابطه با کسی که دوستش دارم باید احساسات شدیدمو چیکارش کنم . من نمی تونم این احساساتو کنترل کنم . من عاشق اینم که عشق بورزم ... گاهی فکر می کنم به عشق اعتیاد پیدا کردم و توی رابطه با نامزدم اینا همش بهانه بوده ... من دنبال یه نفر بودم که عاشقش بشم و کورکورانه اینکارم کردم !
در مورد نامزد سابقم ایشون تاکید داشت که تو سعی می کردی منو محدود کنی ... می گفت من دوست داشتم آزاد باشم ولی تو نمی زاشتی ! در صورتیکه من ناخوداگاه این کارو می کردم نه عمدا ... من چون دلم برای ایشون تنگ می شد بهش زنگ می زدم و اون فکر می کردم می خوام چکش کنم و پر و بالشو ببندم و می گفت یه پرنده رو به زور نمیشه نگه داشت !
همیشه دنبال یه گمشده ای بودم تو زندگیم و بنظر می رسه هیچ کس نمی تونه اون آدمی باشه که من دنبالشم ... با آدما باید سیاست مدار باشی ... و من اینو دوست ندارم ... من می خوام توی رابطم آزادی عمل داشته باشم و احساساتمو اونطور که می خوام بیان کنم .
در مورد نامزدمم که سعی کرد برگرده فکر می کنم کم محلی جواب داده ... به یه سگ محبت می کنی محبتتو جواب می ده اما به آدم محبت کنی هار میشه ... این حکایته منو نامزد سابقم بوده ... کم محلی و بی اعتنایی که کردم خودشو به آب و آتیش زد و سعی کرد برگرده ....
احتی فکر اینکه واسه اون این رابطه خیلی معمولی بوده و واسه من خیلی خاص بوده آزارم میده ... علتشم اشتباه خودم بوده ... اظهار علاقه بیش از حد و نداشتن حد تعادل ... اینم بگم که موقعی که قطع ارتباط کردیم نامزدم گفت حالا تو از اینور بوم افتادی ... بجای درست کردن اشتباهات از بیخ و بن همه چیزو منکر میشی ... ولی بودن در کنار اون برای من آزار دهنده بود واقعا و بنظرم کار درست رو کردم .
الان حتی ایمیلاش آزارم میده ، تصمیم دارم دیگه به هیچ وجه نخونمشون . دوست دارم این آدم از مغزمم پاک بشه و دیگه بیاد نیارم همچین کسی تو زندگیم بوده .
اما ....
چطوری باید توی یک رابطه احساساتمو کنترل کنم ؟ از طرفم بت نسازم و عاشق اون بت نشم ؟
تو رو خدا یکی به من بگه که چطور می تونم تعادل رو توی روابطم رعایت کنم ؟ با هر کسی حتی دوستای دخترم سر این قضیه مشکل پیدا کردم تو زندگیم .
چطور احساسات تندمو کنترل کنم و به طرفم منتقل نکنم ؟ بابا من دوست دارم تند و پر حرارت باشم ... دلم یه رابطه معمولی پر از منطق نمی خواد ... دلم یه عشق پر حرارت می خواد ... اما بنظر نامزد سابقم من تو رویاها و داستانهام زندگی می کنم و انتظار دارم زندگی واقعی هم مثل داستان باشه !
کارشناسان سایت تو رو خدا کمکم کنین و بگین اشتباه من کجا بوده و چطوری باید عوض بشم
ممنون![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)