پس اين ادمايي كه من هميشه ميبينم اونايي كه هميشه مي خندن اونايي كه اين همه از هم راضين چطور از كنار اين عيب ها مي گذرن؟تو رو خدا پذيرش رو به من ياد بدين ...روحم از اين همه ريز بيني داره خرده ميشه...من دوست داشتم شاد باشم وشاد زندگي كنم.من خوشبخت بودم هميشه ولي از وقتي ازدواج كردم ديگه هم چين حسي ندارم....چطور ميتونم رفتاري رو بپذيرم وحتي دوست داشته باشم وقتي نمي پسندمش؟كمك كمك كمك![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)