سلام منم خارج درس می خونم و می تونم درک کنم که شما چی می گین .
اولا بنظر من ازدواج کردن و آوردن شخصی از ایران اشتباهه یعنی مشکلاتی که احتمال داره پیش بیاد خیلی زیاده چون اون فرد هیچ تصوری از اینکه اینجا زندگی ها چطوره نداره ، تازه باید بهش یاد داد راه و چاه رو و چه بسا اصلا خوشش نیاد . تازه برای ازدواج باید شناخت پیدا کرد و شما شناخت رو از راه دور نمی تونی پیدا کنی همانطور که خودتونم اشاره کردی ! من خودم نظرم اینه که باید دنبال کسی بود که اینجا بوده و به محیط عادت داره ، کسی که خودش هم امکان زندگی توی خارج رو داره بدون شما ، چون توی این دور و زمونه بسیاری افراد فقط صرف اینکه بشنون خارجی بله رو میدن رو هوا و بعدا میان اینجا تازه چشم و گوششون باز میشه و ... ( مورد اینطوری کم ندیدم واقعا باید خیلی مواظب بود ! )
نمی دونم شما تحصیلاتتون چیه و کجا هستین اما توی شهری که من هستم جمع ها و برنامه های دانشجویی هست و من با اینکه خودم تز دارم و در واقع کار می کنم و دیگه دانشجو نیستم گاهی توی این برنامه ها شرکت می کنم و با افراد جدید آشنا می شم . چه بسا از توی همین افراد هم بشه یه کیس مناسب رو پیدا کرد . وقتی یه مدتی توی این جمع ها رفت و آمد کنی می تونی تشخیص بدی که کدوم دختر سر سنگینه و کی چشم و گوشش می جنبه و مناسب نیست . این ایده آل ترین حالته . دختری که تحصیل کرده هم هست و در آینده می تونه کار مناسبی داشته باشه و مثلما توی زندگی آینده شما هم نقش موثری خواهد داشت . جدا از همه اینها شما این فرد رو توی محیط سنجیدی و بررسی کردی پس بسیاری از مشکلات حل میشه . البته اینم بگم که توی این راه باید صبور بود نمیشه دو روزه کسی رو شناخت . شاید لازم باشه ماه ها رفت و آمد کنی توی این جمع ها تا دختر مناسب رو پیدا کنی . توی یکسال و نیمی که دانشگاه می رفتم و درس می خوندم کم از این موارد نداشتیم . در مورد مسئله غرور و اینها هم فکر می کنم وقتی یه مدتی توی اینجور جمع ها رفت و آمد کنی ناخوداگاه می تونی شناخت زیادی از دختر مورد نظرت پیدا کنی و بفهمی که طرف رویهم رفته نظرش در مورد تو چیه ، اونوقت راحت تر می تونی قضیه رو مطرح کنی








علاقه مندی ها (Bookmarks)