دوست گرامی،
به نظر من هم بهشون یک مدت فرصت بدید. فرصت همراه با فاصله. اما بدون اطلاع و با قهر و ... نباشد.
بگو که میخواهی برای تصمیم بهتر یک مدت تنها باشی و فکر کنی. دو هفته تا یک ماه هیچ ارتباطی باهاش نداشته باش. بسته به میزان ارتباط کنونی تون، زمان فاصله را تعیین کن. اگر هر روز و هر ساعت با هم بودید، بعد از دو هفته کاملا نبودنت را حس می کنه . اما اگر الان هفته ای یکبار همدیگه را می بینید، کمی بیشتر زمان لازمه.
ممکنه با این فاصله و فرصت فکر کردنی که پیدا می کنه متوجه بشه که به شما علاقه داره اما سردرگم بوده یا ...
در ضمن بهش نگید که این فرصت را به اون می دید. چون این طوری امیدوار هست و یا حتی نگران هست که برمی گردید. به چشم یک تعطیلات بهش نگاه می کنه اما می دونه بعدش باید برگرده سر درس و کارش. پس خیلی جدی نمی گیره.
بهش بگید که من ( امیر ) می خوام فکر کنم ببینم باید چه کار کنم. حرف یک عمر زندگی است. به زور که نمی شه. یک ماه با من تماس نگیر و من هم تماس نمی گیرم تا خوب فکرهام را بکنم ببینم باید چی کار کنم.
اینطوری یک کم هم نگران می شه. تازه متوجه از دست دادن شما می شه و ممکنه اون علاقه خفته ای که به شما داره بیدار بشه یا اون سرگردانیهای ذهنیش کمی هدایت بشه.
این کار را برای گول زدن یا دروغگویی انجام نمی دید. برای این است که بهتر بتونه فکر کنه. بدون اطمینان از برگشت مثبت شما. یعنی احتمال این را هم بده که شاید این بار شما بگید نه. ضمن این که شما هم واقعا فرصتی می خواهید تا بفهمید باید چه کار کنید.
امیدوارم مشکلتون به بهترین شکل حل بشه![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)