پیامدهای سنگین یک رابطه، نه میتوانم فراموش کنم نه میتوانم ادامه بدهم

[d r e a m]

سلام.نگار جان این مشکلایی که گفتید باز برمیگرده به شخصیت کمال گرای شما
مثلا برای درس خوندنت باید کف مدت زمانی رو که میتونی برای درس خوندنت اختصاص بدی رو در نظر بگیری
مثلا شما برنامه ریزی کردی که یک کتاب 800 صفحه ای رو ظرف یک هفته تموم کنی بعد سقف تواناییتم در نظر گرفتی بدون اینکه حساب اینم بکنی که در طول هفته یه اتفاقاتی ممکنه بیفته (خدایی نکرده مریض بشی ..مهمون بیاد...) که نرسی کلش رو تموم کنی . بعد که برنامه ریزیت عملی نشد شروع میکنی به خود خوری در صورتی که اشتباه از برنامه ریزی و سطح توقع بالایی بوده که از خودت داشتی!یه برنامه ریزی منطقی برای خودت بکن بعد اگر وقت اضافه اوردی از برنامت جلو میزنی کلی هم خوشحال میشی که نه تنها به برنامت رسیدی بعضی مواقع بیشتر هم خوندی
اشتباه دیگه این که مثلا میگی خوب من روزی 8 ساعت میخونم بعد حالا اون روز یه کاری پیش میاد 3 ساعتش رو از دست میدی بعد به جای اینکه از بقیه ی زمانی که داری حداکثر استفادرو بکنی 5 ساعت باقی موندرو هم میشینی حرص میخوری که چرا 3 ساعتم رفت!اون زمانی که از دست رفته دیگه رفته کاریشم نمیشه کرد باید به این فکر باشی که از باقی مونده ی وقتت چطور استفاده کنی (مگه فقط شمایی که مشکل برات پیش میاد و از برنامه هات عقب میوفتی!همه این مشکلا رو دارن)
ان قدر تو گذشته سیر نکن ببین چطور از زمان حال باید استفاده کنی

در مورد معدل نباید خودت رو با دیگران مقایسه کنی ..هر چقدر که در توانت هست وقت بزار برای درس خوندنت بعد برای نتیجه ای که گرفتی ارزش قائل باش این چیزی هست که ازت بر میاد و شما حداکثر تلاشت رو کردی حتی اگر کمتر از دیگران درس میخوندی ..مثلا من بیشتر از شاگرد اول کلاس درس میخوندم ولی نمره ای که اون میگرفت رو نمیگرفتم باید خودمو بکشم ؟یا همش حرص بخورم؟! توان من در همین حد بود
stephen hawking:هیچ چیز در طبیعت در حد کمال وجود ندارد