اول از همه باید یکم حساسیتت رو روکارهای همسرت کم کنی یکم روش حساس شدی
من نمیگم که کارهمسرتون هیچ ایرادی نداره ولی برای اینکه بهش کمک کنی اول باید به خودت کمک کنی و خودت رو آروم کنی برای اینکه آروم بشی باید یکم حساسیتهاتو کم کنی
اگر درخواستی داری باید با آرامش بهش بگی تا بپذیره نباید حالت اعتراضی داشته باشه
یک سری تناضات بین آدما وجود داره یک قدم ایشون و یک قدم شما باید بردارید
من یک مثال از زندگیه خودم برات میزنم شاید یکم بهت کمک کنه
من خودم آدم فوقالعاده فرزی هستم و خیلی کارامو تند تند انجام میدم از جمله عذا خودن، آماده شدن، جایی رفتن و یا انجام هر کاری
برعکس همسرم آدمیه که خیلی خیلی آرومه و خیلی هم کند
اوایل ازدواج همش با اعتراض بهش میگفتم تو جرا افقدر فس فس میکنی ولی اون با آرامش بازم سعی میکرد به من بفهمونه که داره سعیشو میکنه
مثلا من عذا رو میآوردم سر میز باهم شروع میکردیم
من غذام تموم میشد سالادم میخوردم و ظرفم رو هم میشستم ولی همسرم هنوز چند لقمه خورده بود
و من گاهی اوقات شدیدا کفری میشدم
تا اینکه یک روز تو شرکت که با همکارم داشتیم غذا میخوردیم بعد از اینکه غذای من تموم شد یکی از همکارم گفت دختر مگه دنبالت کردن انقدر تند میخوردی واسه معدت خیلی بده و بقیه هم اینو تایید کردن و گفتن تو چرا واسه همه چیز انقدر هولی
تازه اینجا فهمیدم که منم یک سری ایرادایی دارم ولی همسرم هیچ وقت بهم نگفته بود و به روم نیاورده بود
هدفم از گفتن این مثال این بود که سعی کن همون جوری که اونو رفتاراشو میبینی خودتم ببین
از بیرون خودتو ببین شاید شما هم داری جایی رو اشتباه میری
شما باید کاری کنی که همسرتون خواستونو بپذیره و البته این پذیرش با اعتراض اتفاق نمیافته








علاقه مندی ها (Bookmarks)