نامزدم می خواد برگرده !

[melisaa]

ملیسای عزیز،

به نظر من
1- بهش بگو که تا پایان تزت فرصت می خواهی. الان مشغله فکریت زیاده و ممکنه روی تصمیم گیریت تاثیر بذاره ( البته اگه تزت تا هفت هشت ماه دیگه تمام می شه. نه دو سال بعد! )

2- بعد از اون اگر مایل به یک نامزدی رسمی و حتی عقد بود قبول کن. شما یکسالی با هم دوست بودید و یه مدت هم نامزد غیررسمی. همینقدر برای شناخت کافی است.

می دونم که خانواده خودت و خانواده نامزدت در جریان بودند. اما رسمیت نامزدی و اعلامش به خانواده و فامیل چیز دیگه ای است. اگر شما نامزد رسمی بودید یا عقد فکر می کنی به همین راحتی نامزدت شل کن و سفت کن می کرد و دستش اینقد باز بود؟

درست می گی پیدای عزیز . واقعا اگه رسمی بود این ماجراها شاید پیش نمی اومد اما این نشون داد که ما هیچ کدوممون امادگی ازدواج رو نداشتیم ، نامزدم منو دوست داشت و داره اما هنوز مهارت های زندگی دو نفره رو بلد نیست . الان خدا رو شکر می کنم که عقد نکردم چون واقعا این آقا هنوز باید خیلی چیزا رو یاد بگیره !
در مورد پسر عموم هم باید بگم که ایشون چند بار به من گفت باهاش صحبت نکن اما من نتونستم . یعنی دلم سوخت و گفتم یکم بی محلی کنم و یه در میون تلفنشو جواب بدم خودش می فهمه و دیگه زنگ نمی زنه ولی بعد یکسال و خورده ای هنوزم زنگ می زنه هر چند ما یکبار . راستش پسر عموم توی یه ماجرایی چند وقت پیش نقص عضو پیدا کرد و من خیلی دلم می سوزه براش ... اگه بهش بگم به من زنگ نزن شاید فکرهای خوبی در بارم نکنه . بلخره پسر عمومه دشمنم که نیست . نامزدم می بایست می فهمید موقعیت منو که متاسفانه نفهمید که من از روی میل و علاقه با پسر عموم صحبت نمی کنم مجبورم . تازه خوبه جلوی روشم جوابشو می دادم !