طبیعت ازدواج در نظر اسلام این است که زن محبوب و مورد احترام و دارای مقام و ارزش معنوی در علو درجات است
پس اگر مقام و محبوبیت او توسط مرد زیر سوال رفت و مرد نسبت به او بی وفا و بی علاقه شد بنیان خانواده متزلزل
شده است اسلام این کار را سرزنش میکند ولی نمی گذارد که ارزش زن زیر پای مرد له شود و این را توهینی برای زن
محسوب می کند ومرد را مجبور به ادامه زندگی نمی کند در واقع اسلام هیچگاه نخواسته زن را به مرد بچسباند و زن
رابه مرد تحمیل کند ولی اگر این رابطه توسط زن منتفی شود چه؟آیا حیات زندگی باقی است یا از بین میرود؟
پاسخ این است که حق طلاق به مرد داده شده چون اوست که با علاقه خود علاقه همسرش را ایجاد می کند در
نتیجه بی علاقگی مرد موجب بی علاقگی هر دو طرف می شود.
به قول دکتر مطهری :"سردی و خاموشی علاقه مرد مرگ ازدواج و پایان حیات خانوادگی است اما سردی و خاموشی
علاقه زن به مرد آن را به صورت مریضی نیمه جان در می آورد که امید بهبود و شفا دارد در صورتیکه بی علاقگی از زن
شروع شود مرد اگر عاقل و وفادار باشد می تواند با ابراز محبت و مهربانی علاقه زن را بازگرداند."
پس چون کلید لغزش واستحکام زندگی را طبیعت به مرد داده پس حق طلاق از آن مرد است و در واقع این حق به
خاطرنقش مرد در مساله عشق است نه به خاطر مالکیت او نسبت به همسرش.
منبع:نظام حقوق زن در اسلام از دکتر مطهری







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)