شک در راه شناخت همسر

[eng.aydin]

آقای eng.eydin

مشکل اصلی جایی است که شما در برابر مانع نایستید و تسلیم شوید. من فکر می کنم خانواده ها وقتی اصرار دو طرف را برای شناخت بیشتر ببینند و از طرفی صداقت و حسن نیت طرف مقابل را ببینند کم کم نرم می شوند و ان سختی و تعصبی که در ابتدا نشان می دهند بیشتر برا ی ان است که هنوز اعتماد نکرده اند.

آولین نشانه حسن نیت هم می تواند این باشد که شما از اول با اطلاع خانواده ها مراحل شناخت را می گذرانید. همه چیز به نظر من به قدرت مدیریت شما و طرف مقابلتان بستگی دارد.

فرض کنیم جوانی ، از همان ابتدا به خانواده اش گفت و خانواده ها هم در جریان بودند
مثلا 4 ماه هم با اگاهی خانواده ها رفت امد صورت گرفت
بعد 4 ماه دو طرف به این نتیجه می رسند که تناسبی با هم ندارند
ولی همچون رابطه اشنایی بدون اطلاع خانواده ها ، وابستگی بوجود امده

بعد از 4 ماه شما برای بر هم خوردن این اشنایی باید فشار زیادی علاوه بر فشار روحی که در رابطه بدون اشنایی خانواده هم وجود دارد، متحمل شوید

ممکن هست خدایی نکرده دعوایی هم این وسط صورت بگیره که موجب تشنج بشه
دختر و پسر از دیدگاه خانواده افراد نالایق دیده می شوند وبرای اولین خواستگار بعدی تحت فشار قرار می گیرند که زود تر تصمیم بگیرند و...
حداقل در مدلی که من بحثش را کردم این مشکلات وجود ندارد و بعد از مدتی که اثار روحی تسکین پیدا کرد می شود دوباره برای زندگی تصمیم گرفت

ایا این چند خطی که نوشتم نمی تواند رخ دهد؟
به نظرتان اسیب یک رابطه اشنایی پس از مشخص شدن شرایط ازدواج ، و بلوغ فکری بدون اطلاع خانواده ها بهتر هست ؟ یا با اطلاع انها؟

دقت بکنید من هنوز هیچ پاسخی در ذهنم به سوالم نداده ام و فقط داده های ذهنیم رو برایتان نوشتم

درسته این بخش از صحبت های شما رو قویا قبول دارم، ولی اگر هیچ کدام از این افرادی که نام بردید(پدر و مادر و...) در هر کدام از طرفین زیر بار این نوع شناخت منطقی و احساسی تحت نظارت خانواده نرفت چطور؟
موضوع بعدی این هست که چطور می شود بدون برخورد و بررسی خلقی از نزدیک و بدون ظاهرسازی طبیعی فرد مقابل این لیست رو تکمیل کرد؟
من متوجه نمیشم ، شما منظورتون ذهن خوانی هست؟

اگه تاپیک خارپشت که لینکش رو براتون گذاشتم خونده بودید میدیدی اونجا منم همچین چیزی رو مطرح کردم و فرشته مهربان پاسخ داد در اینجور مواقع میشه گفت جواب نهایی رو میشه بعد از رفتن پیش مشاور داد.

اقا ایدین من درک میکنم چی میگید..منم دوست ندارم خواستگار پاشه بیاد خونمون دو جلسه حرف بزنیم.جلسه دوم که شد سوم خیال کنن جوابم مثبته..من اینا رو تو تاپیک خارپشت کامل گفتم..اما از طرفی دیدم تا یه ازدواج به سرانجام برسه که هزارتا پیچ و خم داره و اونوقت ما که درگیر احساس شدیم چقد ضربه میخوریم خصوصا دخترا که احساساتی ترن...

شما هم اگه میخواید اول اشنا بشید زمانش کوتاه باشه..و یه سری قوائد برای خودتون بذارید..مثلا اس ام اس احساساتی و عشقولانه ممنوع..

اما بازم سخته...باید خیلی مواظب باشید.

اون لیست رو شما قبل از اشنایی تنظیم میکنی نه بعدش...با خودت میشینی فکر میکنی چه چیزایی برات مهمه..مثلا اخلاق قیافه خونواده و ...بعد تمومش رو خورد میکنی.مثلا میگی اول مهربون باشه بعد لاغر اندام باشه بعد راستگو باشه بعد تحصیلاتش فلان باشه بعد ....

اینجوری یه طرح کلی از اونچه که میخوای اماده میکنی.حالا وقتی با یکی اشنا شدی...(ببین اشنایی یعنی بلاخره شما اونو دیدی باش حرف زدی.وگرنه اینطور نیست یکی رو تو خیابون ببینی فرداش با خونواده بری خواستگاری.)..حالا تو اون دوره شناخت کوتاه ببین چقد مطابق معیاراته..اگه خوب بود با خونواده میری خواستگاری.

اون لیست هم کارتو راحت میکنه که بدونی چی میخوای هم میتونه بهت نشون بده احساس چقد تو تصمیمت دخیله.شما وقتی طرفت رو میپسندی صددرصد مثل لیستی که تهیه کردی نیست اما باید شباهتهای اساسی داشته باشه..یا حداقل اون معیارات که خیلی مهمه رو داشته باشه.بقیش قابل اغماضه.اما وقتی میری میبینی طرفت رو میخوای در حالیکه معیارای اصلیت رو نداره معنیش اینه که وابسته شدی و تصمیمت از روی منطق نیست.

بعد میتونی پیش مشاور هم برید..لیستتو نشون میدی..احساس الانتم بهش میگی..اون با توجه به معیارای عقلانی و لیستی که قبل از اشنایی تهیه کردی بهت کمک میکنه بفهمی فرد مورد نظرت برات خوبه یا نه؟

بلاخره اقا ایدین هر کی هر تصمیمی میگیره تبعاتشم میپذیره شما هم اگه هر مدل اشنایی رو انتخاب کنی پیامدهایی داره که باید قبول کنی

موفق باشی

تمام صحبت های شما درست و منطقی است
ولی همین بحث شناخت به نظر من موضوع پیچیده ای هست ... پستی که برای دلجو گرامی نوشتم مطالعه کنید و نظرتان را بگید