دوست عزیز میدونی چرا راهنمایی نمیشی؟ چون فکر کنم همه خسته شدن بس که اومدن خوندن که تو هی گفتی " گریه کردم..."همه هم هی میگن گریه نکن، شما باز کار خودت رو میکنی،
انتظار داری یکی معجزه کنه، رفتار همسرت خوب بشه و... خودت باید همه چیز رو درست کنی. ببین عزیزم، منم مثل شما بودم، خیلی زود اشکم در میومد، اما به یه جایی رسیدم که دیدم واقعاً دارم شوهرم رو از خودم دور میکنم و دل زدگیش رو احساس کردم، واسه همین هم یه " ایست" به خودم دادم و الان از آخرین باری که گریه کردم، حدود یه ماه میگذره، اونم بخاطر دعوا و قهر نبود، وقت رفتنش بود و از سر دلتنگی.فکر هم نکن زندگیم گل و بلبله و دلم خوش. من هم این روزا مشکل زیاد دارم اما میدونم با گریه حل نمیشه.
شما کاری کردی که گریه ات واسه همسرت شده یه چیز اعصاب خورد کن و تکراری درحالی که میتونستی کاری کنی که گریه ات اونقدر خاص و باارزش باشه که تا اشک از چشمات میاد، دل اون بلرزه. وقتی مدام ناله میکنی و اعتراض میکنی و گریه، انتظار داری اون هی بیاد قربون صدقه ات بره؟ مگه میشه قربون صدقه کسی رفت که همیشه بی انرژی و ناراضیه؟
قطعا همسرت تقصیراتی داره، مثل خودت. حتما اون هم بخشی ار رفتارها و حرفهای تورو درست درک نمیکنه اما اینجا طرف حساب همه تویی، نه اون. تو عوض شو و ایراداتت رو درست کن بعد اگر اون عوض نشد بیا اینجا بگو.
یه چیز دیگه، فکر کنم باید خیلی جدی به این فکر کنی که تو دیگه دوست شوهرت نیستی، الان وظایف همسری بر عهده توه. تو رو خدا قبل اینکه شوهرت روت هیچی حساب نکنه به خودت بیا و سعی کن عاقلانه برخورد کنی. خانوومی کن برای شوهرت و اونقدر بالغ و منطقی برخورد کن که روی تو به عنوان شریک زندگی حساب کنه نه یک دختربچه غرغرو. هی با خودت تکرار نکن " دوستش ندارم" اتفاقاً بشین خاطرات خوبتون رو مرور کن، از خوبی هاش بگو/
و آخرین مطلب: فکر میکنم تو مدام داری سعی میکنی دلسوزی و ترحم همسرت رو جلب کنی، گریه هات و خودزنی نشانه همینه، و این که کاش یه بلایی سرت بیاد که بهت توجه کنه. عزیزدلم این افکار خیلی کودکانه است و مال دخترهای نوجوونه نه من و شمایی که مسئولیت همسری رو به عهده گرفتیم. کاری کن همسرت جلب اراده و قدرت و خانومی تو بشه نه ضعف و نیازت. باور کن مردا از زنهای ضعیف و آویزون بدشون میاد.
کاش مریم 123 بیاد برات بنویسه، نوشته هاش آرامش بخش و راهنما است. حرفای بچه ها رو فقط نخون، بهشون فکر کن
محکم باش دختر خوب، تو میتونی. امیدوارم یه روزی بیای بگی دیگه نه گریه میکنم، نه منت کشی، نه قهر
خوشبخت شی





همه هم هی میگن گریه نکن، شما باز کار خودت رو میکنی،
فکر هم نکن زندگیم گل و بلبله و دلم خوش. من هم این روزا مشکل زیاد دارم اما میدونم با گریه حل نمیشه.







اینم بدون یک: 5سال طول میکشه با رفتارای هم آشنا بشین و شماره دو:حتی 50% تفاهم هم داشته باشین واقعا خوبه خیلی خوبه فکر کنم شما دارین.راستی تا یادم نرفته بگم از اون نوشته رفتی توی اتاق بعد اینکه جلو مامان گریه کردی زدی توی سرت اونم زد توی سرت بغلت کرد و خوابیدین نظر شخصیمه:یه لحظه واقعا حس کردم همسرت دوست داره خیلی هم دوست داره فقط میخواد شادت کنه و همیشه بخندونت وقتی میبینه ناراحتی و شاد نیستی هم فکر میکنه قوی نیستی هم فکر میکنه شووهر خوبی واست نبوده
آی با این کلمه شووووووووهر حال میکنم وقتی کش میاد 
علاقه مندی ها (Bookmarks)