سلام آرزو
با توجه به صحبت های گردآفرید و شما ، بنده تفاوتی نمی بینم. لیکن شما در لفظ و شکل داستان که به قول عرفان در بزرگداشت مقام مادر هست، زیادی تمرکز کرده اید.
اگر چنین اشکالاتی را بخواهیم بگیریم باید همه ادبیات ما که گرد عاشق و معشوق و چشم و ابرو و شراب و عشق و ... می چرخد خط قرمز بکشیم. درست است که اصل این داستان نه واقع شده است و نه کسی چنین ادعایی را دارد. اما ظرافتهای این داستان واقعی هستند و این است که چنین ادبیاتی شیرین است.
یک مثال
در بیت شعری از امام آمده است:
بگذارید که از بتکده یادی بکنم
من که با دست بت میکده بیدارشدم.
یا
من از مسجد و از مدرسه بیزار شدم.
......
اگر بخواهیم به محتوای آن و به بت و مسجد و مدرسه بپردازیم، دچار خطا می شویم.
لیکن اگر مفاهیم نهفته در ادبیات اشعار و ادبیات داستانی تمرکز کنیم مثل همان داستان حضرت موسی(ع ) و چوپان متوجه می شویم ، یک مفهوم هست که مورد توجه قرار گرفته است و در این میان از قالبهای مختلف لفظی استفاده شده است.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)