البته 4 سالنوشته اصلی توسط eng.aydin
سلام
به همدردی خوش امدید
3 سال رابطه بی هدف
عدم شناخت
وابستگی عاطفی
نداشتن شرایط ازدواج
نرفتن به سربازی ( احیانا)
می دونید که بهتون خیلی علاقه داره؟ ایا این علاقه ایشون از شناخت است یا از روی نیاز خودشان ؟
همانطور که شما به ایشان دروغ گفتید( خاصیت رابطه اینترنتی) ممکن است ایشون هم به شما دروغ گفته باشد
همین حالا روابط خودتان را قطع کنید
این به نفع شماست
بالاخره از یه جایی باید شروع بشه
همه عشق و ازدواج ها که هدف دار نبوده
مهم اینه که نه ایشون و نه من تا حالا به گناه کشیده نشدیم و نخواهیم شد
سربازی رفتم
اگه پست اولو یک بار دیگه مطالعه کنید ، من گفتم که ایشون همیشه سعی داشته که صداقتشو به من بفهمونه ( که البته جز حریم خصوصی ایشونه و اجازه ندارم اینجا بیانش کنم )
منظورتون رو نمیفهمم - از روی نیاز یا شناخت ؟
نیاز به چی ؟
اگه میخواستم رابطمو خیلی سریع قطع میکردم
خواهش یکم تخصصی تر به این موضوع نگاه کنید
من از صمیم قلب دوسش دارم
ببینید
من تو پست اول به یه چیز خیلی مهم اشاره نکردم
من با دختر های زیادی دوست بودم ( البته دوستی سالم )
با همشون خیلی راحت بودم
اخلاقیات و روحیات خیلی هاشون شبیه به هم بوده ( حالا چه توی پیامهای تلفنی یا زندگی واقعی )
ولی ایشون با بقیه فرق داره ( توی مدت این 4 سال )
با اینکه فقط یه دوستی متنی و مجازی بوده
ولی میخوام کم کم ایشون رو کشف کنم
توی پاسخ قبلی گفتم نمیخوام قطع رابطه کنم
توی 2 راهی گیر کردم
به راهنماییتون نیاز دارم
100% دیدگاهتون منطقیهسلام mnsdمن میخاستم یه چیزیو بهت بگم که فکر میکنم تا حلا شاید بهش فکر هم نکردید ولی این چیزی که میگم نمیگم حتما ولی ممکنه توجه کنید ممکنهببین از کجا معلوم 4 سال سر کار نبودی از کجا معلوم یه پسر نیست که چهار سال سر به سرت گزاشته چون شما میگید که هنوز صداشو نشنیده اید فقط در حد مسیج و اون عکسی که بهتون نشون داده عکس خودشه نمیدونم شایدم حرف من کلا اشتباه ولی یکم خوب دقت کنید این مشکل واسه خیلی ها پیش اومده که میگم یکی از هم کلاسی خودم یه مدت طولانی از طریق مسیج به فکر خودش حرف میزنه اخر سر میفهمه دوستش بوده که خیلی خجالت زده و ناراحت میشه و اگه واقعا دختره در صورتی که شرایط ازدواج ندارید باید قطع ارتباط کنید
شما فکر میکنید که من یا ایشون به خاطر عقاید مذهبی نتونستیم تا حالا ارتباط تلفنی داشته باشیم /؟
خیر
نه اینکه خجالتی باشما
نه
گفته بودم که با دختر های زیادی دوست بودم ( نه این دوستی های خیابونی و ناسالم )
فقط نمیدونم چرا میترسم باهاش حرف بزنم
هنوز که هنوزه نتونستم دلیل این کارمو توجیح کنم
البته 2 یا 3 باری برای اینکه بهش اطمینان بدم که پسرم چند کلمه ای تلفنی صحبت کردیم
از این بابت خیالتون راحت باشه که بنده پسرم و ایشون هم دختر
ممنون
روحیه خوبی نداره
حالا من بیام پشت پا بزنم به این رابطه کار درستیه به نظر شما ؟
ps: خب
من یه بار دیگه قوانینو مطالعه کردم
از اونجایی که همدردی نمیتونه به رابطه هایی جز ازدواج مشاوره بده ، مدیرا اگه صلاح میدونن تاپیکو قفل یا حذف کنن
با تشکر
علاقه مندی ها (Bookmarks)