سلام
گزارش خبری مورد نظر رو من هم دیدم و بدون تردید من هم مثل شما هم به حالش غبطه خوردم و تلنگری هم به خودم زدم.
میدونین مشکل واقعی ما جوون ها چیه ؟!
انتظار داریم بدون هیچ زحمتی به همه چی برسیم. همینطور که خودت هم به این نتیجه رسیدی. ما ایرانی ها فکر میکنیم با نشستن پشت میز و گرفتن یه کار اداری و پشت میز نشینی که اصطلاحا (شغل آبرومندانه) خطاب میکنیم میتونیم اول زندگیمون و بعد جامعه و کشورمون رو بسازیم. خیلی ها سرسری این ضرب المثل معروف رو که "نا برده رنج، گنج میسر نمیشود" میگیم و براحتی از کنارش عبور میکنیم. حقیقت اینه که تا تلاش نکنی و خودتو به این در و اون در نزنی هیچ فرجی حاصل نمیشه. بیشتر جوون ها بدون اینکه یه حرکتی به خودشون بدن میگن که کار نیست و انتظار دارن اطرافیان یه موقعیت شغلی براشون مهیا کنن که آقا بره سر کار.
حقیقتا جامعه و کشور ایران از بابت ایجاد شغل و کارآفرینی خیلی خیلی بیشتر از اون چیزی که بشه توضیح داد موقعیت و فرصت وجود داره فقط کمی همت و غیرت و تحمل فشار و صبر لازمه!
درسته که جامعه سیاسی و حکومتی ایران دچار زد و بند های سیاسی و حیف و میل بیت المال و اختلاص و ... هست ولی دلیل نمیشه که دست رو دست گذاشت تا همه موانع مرتفع بشه تا بعد ببینیم که میشه تو این فضا فعالیت جدیدی رو شروع کرد یا نه !
به نظر من تو هر کاری مهمترین نکته قدم اول در هر کاری هست که اگه با ایمان برداشته بشه نتیجه هر چی که باشه مثبت خواهد بود. حتی اگر منجر به شکست بشه .
به شخصه با اینکه موقعیت های زیادی جهت استخدام و کار اداری دارم ولی راه خودمو انتخاب کردم و همه تلاشمو برای رسیدن به هدفم انجام خواهم داد.








علاقه مندی ها (Bookmarks)