ناامیدی و اثراتش بر زندگی من لطفا مرا راهنمایی کنید..

[اندیشه 22]

من با نظر همه دوستان موافقم...اما می دونم تهش متقاعد نمیشی و شایدم تا جایی پیش بری که بگی همه بیرون گود وایسادن فقط شعار میدن!
می دونم حسرت خوردن خیلی چیز بدیه...اما یه سوالی..ایا می خوای این وضع ادامه پیدا کنه ؟؟ایا می خوای سال دیگه که 26 سالته هم بشینی و حسرت این یه سالی که به حسرت خوردن گذشتو بخوری؟؟؟
به خودت بگو بسه!! من هر چی که هستم اون قدری هستم که توانایی اینو داشته باشم که یه خط بکشم روی گذشته...چون اسمش رو خودشه...گذشته
بشین و برنامه ریزی کن...بنویس که مثلا تا 1 سال یا دو سال دیگه همین موقع می خوای به چی برسی...خودت داری میگی که می دونی که ادم پتانسیل داری هستی...پس بیا و اول اینو به خودت ثابت کن...من حس میکنم این حتی به خودتم ثابت نشده
من یه جمله هست که 100 درصد بهش اعتقاد دارم...خدا ارزوی هیچ چیزیو به دل بندش نمی اندازه مگه اینکه توانایی بر اورده شدنشو قبلا توش قرار داده باشه...حالا اومده و یه اتفاقی افتاده که توی این 6 سال تو فکر میکنی (ممکنم هست درست فکر نکنی!) در جهت ارزوها و بهره برداری 100 در صد از تواناییهات نبودی!! ایا می خوای همین جور ادامه بدی؟!! پاشو یه کاری بکن...اگه فکر میکنی بدی خوب خودتو تغییر بده...به خودت ثابت کن که می توونی
مثلا به خودت قول بده که تا 1 سال یا 2 سال دیگه ان شالا یه دانشگاه خوب ارشد قبول بشی و براش برنامه ریزی کن و با قدرت برو جلوووووووو
امیدوارم که درست همدردی کرده باشم