سلام شمیم جان به نظر من این رفتارهای بین تو و شوهرت به یه عمل و عکس العمل شرطی تبدیل شده و اگه اینطوری ادامه پیدا کنه هم خودت هم زندگیت از اینم بیشتر آسیب می بینه.اگه تمام اون کارهایی رو که گفتی فقط به امید دیدن یه واکنش دلخواه از همسرت انجام میدی بدون شک انقدر دقتت روی رفتارش زیاد میشه که به کمترین رفتارهای منفی و عدم توجهش شدیدا واکنش میدی و آزرده میشی.به نظرم اگه اینطوره توی یه همچین موقعیتهایی کمتر ودر حدی که جای گلایه نباشه براش مایه بذار.و خودتو به امید قدردانی و واکنش مثبت اون بیش از حد به زحمت ننداز.
فکر میکنم همسرت هم متوجه حساسیت تو نسبت به این قضیه شده ونمیگم که کاملا از قصد بلکه یه جورایی خود آگاه واکنش نشون میده و به قول خودت طاقچه بالا میذاره.ذهنتو یه مدت از این فکرها و حساسیتها دور کن حالا با سرگرم کردن خودت به کار خاصی و یه مدت روی خودت بیشتر کار کن.
عزیزم به خدا ما نمیتونیم آدمها رو اونطوری که میخوایم تغییر بدیم.تنها راهمون اینه که ضمن تلاش مستمر برای ایجاد اصلاحات در شخصیت اونها خودمون و روحیاتمون رو برای سازگاری بیشتر با ویژگیهایی که مورد پسند ما نیست تمرین بدیم و آماده کنیم.تازه اگر هم به تغییر در زندگیمون معتقدیم باید بهای اون رو هم بدیم که این بها صبر و گذشت زمانه.
موفق باشی.








علاقه مندی ها (Bookmarks)