اول باید بگم بهار66 جان ، آره من تاپیک دلایل عینی رو خوندم و یکی از دلایل قطع دوستی ام با نفر سوم همین بود.
احساس می کنم خیلی ساده ام و یا اینکه خیلی احساساتی ام . من خودم از اون پسرهایی نبودم که دوس دختر و این مسائل داشته باشن ، حتی اگه دقت کنین موارد بالا رو که شرح دادم فقط یه مورد تلفنی 2 روزه بود(پیشرفته اش!!!) که اکثر بحثامون هم کاری بود و درسی. ولی خب خوشحالم که روابط پیشرفته نشده و توی همون سادگی خودشون موندن:
مورد اول همکلاسی ام ، فقط درسی
مورد دوم تلفنی ، درسی و کاری + کمی احساس
مورد سوم ، همش احساس ولی با منطق کات شد.
اگر چه وارد شدن به مسائل احساسی با توجه به سطح روابط دختر و پسر در پیش از عقد به نوعی اشتباه محضه . اما هیچ وقت از این سطح وارد سطح بعدی نشدم خدایاشکر.
و مهمترین موضوع این که من توی سن ازدواجم دیگه سنم از این بچه بازی ها گذشته.
و می خوام خودمو واسه ازدواج اماده کنم.
.
.
ولی یه مشکلی که می دونم واقعا برام سخت بوجود میاد با توجه به تجربه های قبلی ام ، وابستگی در دوران نامزدیه . چه جوری می شه وابسته نشد . آیا به غیر از توقف فکر موضوع دیگه ایی نیس که بشه از الان زمینه سازی کرد تا توی دوران نامزدی وابسته اش نشم ؟
یعنی واقعا هیچکدومتون توی دوران نامزدی وابسته نشدین؟؟؟؟؟؟؟؟؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)