سلام سارا جون .وقتی تاپیک امروزتو دیدم اولش باورم نشد تویی.به خدا تو محل کارم هستم و از خوندن نوشته های پاک و صادقانت که معلومه توی کوره صبر و بزرگی گداخته شده یه لحظه بی اختیار اشکم در اومد.تو حتما روح بزرگی داری که تونستی تصمیم به این بزرگی بگیری و مطمئنم که خدا هم این بزرگی و ثبات قدمت رو در نجات زندگی خودت و دیگری بی اجر نمیگذاره.به این فکر نکن که چیو از دست دادی چون چیزی رو که بدست آوردی خیلی خیلی با ارزشتر از هر چیزیه که تا حالا تجربه کردی و هر آدمی توی زندگیش فرصت، لیاقت و قدرت بدست آوردن چنین گوهرهایی رو نداره.
تو الان با همه زخمهای دلت داری شادی واقعی رو تجربه میکنی چون تو الان فهمیدی که بیش وپیش از هر کسی باید عاشق وجود خودت باشی. واول از همه عشق و شور زندگی رو به خودت بدی
برات بهترینهایی رو که شایستشی آرزو میکنم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)