خصوصیات اخلاقی که برای من معیار شدن،ممکنه خصوصیات مثبتی برای شریک زندگی آدم نباشن؟

[meinoush]

سلام
می خواستم بدونم آیا این خصوصیات اخلاقی که موجب میشه من از کسی خوشم بیاد،خصوصیات خوبی نیستند؟
منظورم اینکه آیا باید این معیار های اخلاقی رو تغییر بدم؟

من متوجه شدم که دوست دارم با کسی ازدواج کنم که مغرور باشه.اصلا منظور من تکبر نیست.ولی غرور داشته باشه.یعنی این ویژگی توش بارز باشه.
غرور یعنی سرافرازی؟ احتمالا اعتماد به نفس منظورته که در رفتار هم مشخص باشه
روابط اجتماعی بسیار بالایی داشته باشه .اعتماد به نفس بالا
روابط اجتماعی خیلی بالا داشتن همسر لازمه اش اینه که خود ادم هم همینطوری باشه. وگرنه می شه مشکل.
بامزه باشه یعنی ذاتا بامزه باشه و فی البداهه چیزای بامزه ای بگه،منظورم اینکه یکم شوخ باشه.یکمی شیطون باشه،پر انرژی باشه.

به تیپش برسه ،بوی عطرش بیاد.....
آدم مدرنی باشه.یعنی بسیار امروزی
دقیق تر بگو البته اگه می تونی.
آدم مطرحی باشه تو محیط کارش تو خانواده فامیل ....یعنی آدم تو حاشیه ای نباشه...
تو چشم همه باشه؟البته کسی که به ظاهرش خیلی برسه پرانرژی و شوخ طبع باشه توی چشم هم هست اما از نظر حرفه ای رو نمی دونم.
هنرمند باشه البته فقط بعضی هنرها مثل موسیقی یا نقاشی یا خوش نویسی یا معماری ...... ولی این هنر حرفه شغلیش نباشه.
بین اینایی که نوشتی تا جایی که شنیدم معماری یه چیزی بین فن و هنره. نمی شه یکی اینو بلد باشه و حرفه اش نباشه.
در موارد دیگه.... نقاشی و موسیقی و اینا اونم در حدی که حرفه نباشه به چه دردی می خوره؟ به نظرم فقط به درد پز دادن! به درد اینکه با یه مرد جوون خوش تیپ و خوش لباس و خوش صحبت و مورد توجه همه ادم راه بره. ببخشید ولی این شبیه همون اقایونیه که ازدواج می کنن می خوان خانمشون خوشگل باشه خوش اندام باشه خوش لباس باشه توی مهمونیا با همه بگه بخنده بتونه با همه صحبت کنه برقصه و ... یکی که باهاش پز بدن!

من نظر خودمو می گم. اینکه یکی بلد باشه یه ساز بزنه یا نقاشی کنه (و حرفه اش نباشه و ازش پول درنیاره) ارزشش وقتیه که بتونه یه اهنگ یا یه اثر هنری خلق کنه. اگه نه بازم ارزشش مال وقتیه که بتونی خودشو تخلیه احساسی کنه. مثلا وقتی بی حد ناراحته خودشو رها کنه از احساسات. بقیه اش مهم نیست. اگه یکی فقط به خاطر وجهه و ظاهر بره اینارو یاد بگیره فقط و فقط عمر و وقتشو تلف کرده.
در مواردی که من دیدم سطح است. عمق نیست. سنت احتمالا کمه و قاعدتا مشکل به اون شکل نداشتی. واسه همینم اسوده ای و می تونی به این چیزا فکر کنی. شاید هیچوقت انقدر در عینی که کنار بقیه ادما بودی تنها نبودی که احساس کنی که یکی رو می خوای که حرفاتو بفهمه و حرفاشو بفهمی. یا شاید به اندازه کافی مورد توجه و محبت بودی که یه لحظه هایی این حسو نداشتی که خوب بود اگه می شد یکی رو واقعا دوست داشته باشی و اونم تو رو دوست داشته باشه. به نظرم جوونی ... ازادیو رها. خوبه.
من فکر می کنم این ویژگی ها بیشتر برای یه دوست پسر خوبه نه همسر. همسر کسیه که ادم بقیه ی عمرشو کنارش می گدرونه.
خوب اینا نظرای من بود گلم. ممکنه اشتباه کرده باشم.