ازدواج دائم با زنی که هنوز در صیغه کس دیگری ست و از من پنهان کردند

[طناز جون]

سلام

به نظر من کار اشتباهی بود که قبول کردین فرزندتون رو نبینین یا کمتر باهاش باشین . اون بچه چه تقصیری داشته که ناخواسته وارد این زندگی شده . پس اینو بدونین مسئولیت آرامش روحی اون بچه با شماست . پس سعی نکنین حتی در صورت ادامه این زندگی حضور فرزندتون رو کمرنگ کنین . یا میتونین با همین شرط بودن فرزند یا پر رنگ بودن حضورش به این زندگی ادامه بدین .

در مورد تصمیمتون هم باید به دلتون رجوع کنین . اگه واقعا راضی نمیشین یا اشتباه همسرتون و فراموش کنین ، قبل از اینکه به حضورش و خاطره هاش عادت کنین این زندگی رو تموم کنین چون اون وقت یک عمر باید با احساس نداشتن اعتماد بجنگین و همیشه تو استرس باشین .
یا به خاطر این همه حسن و خوبی و ازش دیدین چشمتون و از ته ته دل به اشتباهش ببندین . بلاخره شما هم ممکنه تو زندگی خطا و اشتباه کرده باشین.
این مقایسه رو سریع انجام بدین تا گذر زمان وضعیت و بدتر نکنه (منظورم از نظر وابستیگه)
اما هر تصمیمی که گرفتین نباید حضور فرزندتون کمرنگ بشه . اون به شما ، وجودتون ، گرمای نگاهتون نیاز داره . خیلی هم نیاز داره . حتی اگه وانمود کنه پیش مادرش آرومه .