سلام اقلیما جان
کم و بیش در جریان مشکلاتت هستم.
این خیلی خوبه که همسرت چشم داشتی به حقوق شما نداره و از اون بهتر اینه که شما همیشه حمایتش کردی.
اما اقلیما جان..خودتم میدونی...شما به خاطر انشالله بچه دار شدن و ...نمیتونی همیشه بری سرکار.حتی شاید تا چند سال بعدش هم نتونی.
روزی رسون خداست.خودشه که میگه اگر بخوام بی حساب روزی میدم.چرا به خودش توکل نمیکنید...
اما اقلیمای عزیز با توجه به شرایط شما و روحیات کلی مردا...
خیلی درست نیست که مدام از سمت همسرشون حمایت بشن(مالی رو میگم)
مثل بچه ای که هربار امده بخوره زمین مادر نذاشته و کمکش کرده.حالا فکر کن اون بچه میخواد تک و تنها بره تو یه خیابون پر از ماشین و بازی کنه....ممکنه روزای اول خیلی بخوره زمین...پشیمون بشه..برگرده...بره تو خودش...اما بالاخره چون چاره ای نداره میره.
دوست خوبم
بهتره شما الان کمی پس انداز کنی ..برای خرج و مخارج و لباس بچه و ...و کم کم (این کم کم خیلی مهمه) سعی کنی رهاش کنی...دید میری استخر مربیت یکهو تو 4 متری رهات نمیکنه..دستش مدام به بدن تو چسبیده تا هم تو احساس امنیت کنی و هم اتفاقی نیفته..یه مدت که گذشت اروم اروم ولت میکنه ....اما اگر همون روز اول یهو همون وسط ولت کنه غرق میشی دیگه هم استخر نمیری !!
نمیگیم به همسرت فشار بیار و تنهاش بذار....اما بذار مردت مردونگی کنه..بذا رخودش هم عطم مشکلات رو بچشه.
شاید اگر حمایتهای مالی تو در این چند سال نبود الان وضعیت کاری همسرت خیلی بهتر بود.
مثل همون مادره...میبینه بچه اش شده مثلا 7 سالش اما خودش نمیتونه یه لیوان آب بخوره...مادر از روی محبت کرده این کار رو...با عشق کرده....اما به ضرر بچه بوده
همیشه حمایت خوب نیست....همیشه هم بد نیست...اما حمایت اگر مثل جریان برق یه زمانایی باشه و یه زمانایی نباشه بیشتر به چشم میاد.
موفق باشی
راستی یه عذر خواهی هم بابت اشتباه گرفتن شما با گندمزار در تاپیک شمیم بهت بدهکار بودم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)