سلام عزیزم
خیلی بهت تبریک میگم که متوجه اشتباهاتت شدی و سعی داری تا اصلاحشان کنی، خیلیها فرصت جبران ندارن، میدونی عزیزم تنهایی ذات اصیل و وجودیه انسانه، تنها بدنیا می آییم و تنها میمیریم، دقت کردی کنار خانواده ایم و باز حس تنهایی دارییم، کنار دوستامون هستیم و باز حس تنهایی داریم، کنار عشقمون هستیم و باز در درون تنهاییم، این مشکل ما نیست بلکه بدین شکل آفریده شدیم، تنها انسانهایی شاد و موفقا که این تنهایی را پذیرفته ان و باهاش کنار اومدن، عزیزم ، کسی حس خوشبختی و خوشحالی به تو نمیده بلکه حس خوشبختی و خوشحالی یه حس درون جوشه و این حس و دریافتش تنها و تنها به خودت، افکارت و عملکردت و نهایتا حس رضایت از خودت در زندگی بر میگرده، تا حالا امتحان کردی، وقتی به یه نیازمند کمک میکنی و اون شاد میشه، حس رضایت از خودت پیدا میکنی، یه حس شادی یا.... چون تو کمکش کردی، از خودت راضی شدی و این رضایت باعث شادیت شده. از این مثالها بسیارن، این حرفها رو زدم چون فهمیدم مشکلت تنهایی ویا جدا شدن از اون رابطه نیست بلکه مشکل بسیاری از ما رو داری و حس عدم رضایت از زندگی و از خودت و نهایتا شکایت از تنهایی.
قطعا بودن با کسی که ارزش و جودیه تو را درک کرده و خواستار یه رابطه طولانی مدت هست ارزشمنده، اما عزیزم این عاشق گریز پای شما هیچ تماسی نگرفته پس بودن با شما برایش اولویت نیست، پس ارزش احساسات زیبای تو را شاید نداره، به زمان بسپار که حلال این لحظات سخته......
عزیزم به دنیا و عالم عشق بورز اما همه را در حریم دلت راه نده که اونوقت دلت یه معبر عمومی میشه که عابرین پیاده میان و میرن، بهتر نیست، دلت مثل جواهری در موزه باشه تا هر کسی خواست وارد شه، اجازه بگیره؟
مهربان دختر، برای خودت وقت بگذار، برای شاد بودن تلاش کن که حق مسلم تو از زندگی است. پرداختن به یه هنر، انجام یه رشته ورزشی، دادن هدیه، خرید کردن برای خودت، در مراکز خیریه فعالیت داشتن، کمک به بابا و مامان، رفع مشکلات دیگران در حد توان و همدردی باهاشون میتونه چاره ساز یاشه، معجزه میکنن این کارا، امتحان کن
علاقه مندی ها (Bookmarks)