آقای محترم،شما مشکل داری!!!
اونم اینه ک تصمیمتو گرفتی،و تصمیمت همونیه ک خودت میدونی،الانم دنبال راهکار نیستی،دنبال یه دستگیره ای،یه بهونه واسه عملی کردن تصمیمت،که خودتو قانع کنی که همه کاری کردی
اگه واقعا قصدت مشاورست،همین الان،دیگه اینجا ننویس،چون ب اندازه کافی گفتیو شنیدی،یه خودکار و چند تا برگه بردار،از ارسال اول تا آخر اینارو بنویس:
مشکلت
قبول داری مشکل هست،یعنی یک نوع هنجار شکنی هست یا نه؟
چرا اینطوری شد؟
نکات منفی
نکات مثبت(که نداره،کسی هم تاحالا به این کار تشویقت نکرده)
راهکارهایی ک بهت پیشنهاد شده

اوکی؟
و اینم در نظر بگیر،هر کــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـی نظر و راهنمایی داده،شما بعدش یجوری نادیدش گرفتی،چون هنوزم قبول نکردی واسه چی اینجایی وگرنه تو این وضعیت بغرنجت از کنار کوچکترین راهنماییا هم نباید ساده رد شی!
ودر نهایت،هرچه زودتر به یک مشاور خانواده مراجعه کن تا ایشون تمام این مسائلو با ریزه کاریاش و جزئیاتش مستقیم بهت بگه،البته اگه تصمیمتو نگرفتی!
(امیدوارم مدیران محترم از من ناراحت نشده باشند)