گوش گیر گرفتی خوبه. واسه اینکه به پشت بخوابی زیر زانوهات که به پشت خوابیدی یه چیز نرم بذار در حدی که فقط اون یه کم گودی پشت زانو رو پر کنه. مثلا یه پتوی بچه ی کوچیک یا یه بالش خیلی خیلی نرم. اگه هم مشخصه به کدوم پهلو می خوابی اون گوشتو که می ره رو بالش نذار گوشگیر اون یکی رو بذار. خود بالش هم صدا رو تا حد زیادی می گیره. اما من خودم از اولی که می خوابم تا وقتی پا می شم مدام در حال عوض کردن مدل خوابیدنمم! همه وری چرخ می زنم.

از اون وبلاگه توی یه روز یه درسو کامل بخون. خلاصه ی اون درس رو دربیار و بنویس واسه خودت. بعد که می ری بیرون حتی سر کار توی راه و ترافیک تمرین کن اوناییشو که می شه بیرون تمرین کرد. مثلا امشب یا امروز یه درس بخون بعدش دو روز همش تمرین کن اونایی رو که خوندی. بعدش برو درس بعدی.

اونا خواب ندارن؟ چند ساعت می خوابن در شب؟

فکرایی که می کنی و استرس می گیری ببین منشاشون چیه.
دعوای اونا واسه چی بهت استرس می ده؟ تو که بزرگ شدی و تو رو که نمی زنن! ببین منشا استرسی که از دعوای اونا می گیری چیه. مثلا ممکنه یاداوری اون لحظاتی باشه که صبح ها ناغافل از صدای اونا از خواب می پری و شاید تا چند ساعت تپش قلب می گیری.

مردم به کسی که کم حرف می زنه نمی گن غیر نرمال تا وقتی که ادم خودش خودشو قبول داره. البته منم مثه خودتم ها! کلی طول کشید تا اینو یاد گرفتم. (هنوزم خیلی نمی تونم اجراش کنم. مثلا وقتی گرمه خوب حالم بد می شه اعصاب ندار می شم ) مجبور نیستی وقتی می ری توی جمعی هی حرف بزنی تا قبولت کنن. دیدی بعضی هام کلا ارومن ولی ارومیشون ذاتیه و ارامش دارن کسی بهشون نمی گه چرا اینطورین. قبولشون می کنن بقیه. (ادما مختلفن و همین تفاوته که جالبه.) فقط کسایی می یان بهشون ایراد می گیرن که قصد بدی و تخریب یا حسادت یا مرض دارن خلاصه که این ادما هم ارزش اهمیت داده شدن ندارن که ادم بخواد ناراحتشون بشه. البته تعداد این ادما کمه معمولا. پس سعی کن خودت باشی. ارامش داشته باشی. به خودت بگو من همیشه در امان هستم و لحظه به لحظه هم امنیتم بیشتر می شه.