می خوام برای شروع زندگی مشترک آمادگی پیدا کنم.

[شوکا]

سلام بر نازنین عزیز

امیدوارم حالت خوووووووب باشه...

عزیزم من چند تا نکته به نظرم رسید

یکی این که از بچگی یه چیزهایی تو مغز ما فرو کردند،دلیل بر این نمیشه همشون درست باشن

مثلا ترسی که خودم داشتم رو بهت میگم:

دبستان بودم نوار سیاحت غرب یا شرق اومده بود...
معلم پرورشیمون اونو میذاشت و برقا رو خاموش میکرد...
ما هم سرامون رو میذاشتیم رو میز و های های گریه میکردیم..

نمیدونی من چه ترسی داشتم و تا الان هم اثراتش به نظرم مونده،اما سعی میکنم کنترلش کنم

حالا اینی که گفتم مثال بود اما در مورد ترسات سعی کن کنترلشون کنی و منطقی بهشون نگاه کنی،شاید لازم نباشه خیلی روشون فوکوس کنی....(البته این نظر منه،چون بد تر میشن)

دیگه این که در مورد خواستگارات،

به نظر من خودت باش
اصلا به خاطر دیگری خودت رو تغییر نده

البته تو زندگی باید انعطاف هم داشت

تو باید این رو در خواستگارت ببینی که میتونه کمی انعطاف پذیر باشه

و هم چنین خودت البته،منظورم اینه که به این تفاهم برسید که به نظرات هم احترام بذارید

یعنی مثلا در مورد لباس پوشیدنی که گفتی این رو در خواستگارت ببینی که مثلا در مورد لباس پوشیدنت بهت حق انتخاب میده و به نظراتت احترام میذاره یا نه اما اگه نظرش با تو فرق میکنهو در کمال احترام نظرش رو بهت بگه خیلی خوب میشه

منظورم اینه که حالت تحمیل نداشته باشه،یعنی بگه حتما باید این جوری باشی و...

وقتی دو نفرتون به نظرات هم احترام بذارید ناخودآگاه میبینی در مورد اون مسئله مشکلی نخواهید داشت...

این رو در طرف مقابلت جستجو کن که چه قدر براش این احترام گذاشتن به طرف مقابل واسش مهمه....

در حرف هم نه ،در عمل نگاه کن...

به نظر من بیشترین اختلافات با این نکته حل میشه...

ولی تو بعضی مسائل که ممکنه چیزهای مهم تری داشته باشه ، مثلا ارتباط زناشویی که با هم خواهید داشت شاید اگه به طرف مقابلت نگاه کنی که چی میخواد مثلا دوست داره چه لباسی بپوشی، اگه تو رعایت کنی رابطه ی خیلی بهتری رو با هم خواهید داشت.

نترس نازنین جون،ارتباط برقرار کن،تو همین ارتباط با خواستگارات هست که قدرت تشخیصت بیشتر میشه

واقعا بعد از ارتباط با خواستگار های مختلف هست که میتونی تشخیص بدی چه خصوصیاتی واست مهم ترن و از چه چیزهایی میتونی بگذری

پس با چشم باز تک تک خواستگارات رو بررسی کن،خودسانسوری نکن،مطمئن باش یک نفر آرزوشه همسری داشته باشه با خصوصیات تو.....مطمئن باش

پس نترس ،ارتباط داشته باش،البته تو خودت استادش هستی دیگه،میدونی ارتباط باید کنترل شده و زیر نظر خانواده ها باشه تا مشکلی پیش نیاد...

من از پارسال تا امسال خیلی فرق کردم ،خیلی زیاد

واقعا تعجب میکنم،این هم به خاطر خواستگار هایی بوده که واسم میومدند و بررسیشون میکردم،
خیلی فکرم رو باز کرد،فهمیدم من چی میخوام از یه زندگی مشترک....

واسه همین به تو هم میگم ارتباطتت رو داشته باش و برو جلو و با دید باز انتخاب کن...


یه چیز دیگه به نظرم رسید ...

همه ی اینا در صورتی درست هست و میشه بهشون اعتماد کرد که بدونی طرف صداقت داره...
صداقت هم یکی از اون آیتم های مهمه که به نظر من همه چی رو تحت الشعاع قرار میده...

[نازنین آریایی]

وقتی دو نفرتون به نظرات هم احترام بذارید ناخودآگاه میبینی در مورد اون مسئله مشکلی نخواهید داشت...

این رو در طرف مقابلت جستجو کن که چه قدر براش این احترام گذاشتن به طرف مقابل واسش مهمه....

در حرف هم نه ،در عمل نگاه کن...

به نظر من بیشترین اختلافات با این نکته حل میشه...

سلام شوکایی خوشحال شدم اومدی
عزیزم این حرفت کاملا درسته و منم این رو قبول دارم ولی بعضی وقتها هست که تفاوت در نظرات به قدریه که چیزی که برای تو ارزشه برای دیگری مسخره است و چیزی که برای دیگری ارزشه برای من خیلی بی ارزشه....تو این مواقع نمیشه به نظر هم احترام گذاشت،
خوب تو این شرایطه که سخت میشه و آدم قبل از ازدواج باید به این نتیجه برسه که تو اون مسائل هم نظرن یا نه!!!!
ولی حق با شماست من تصمیم گرفتم همونی باشم که هستم وبرای اینکه رابطمون خوب بمونه و به نتیجه برسه مثل آدمای منفعل عمل نکنم و از اول بگم که من این نظرات رو دارم و رو حرفمم هستم.
مثلا در مورد لباس پوشیدن این چیزی هست که الان به ذهنم من رسیده ولی درمورد نامزد قبلیم که من هیچ وقت نپرسیدم ازش نظرش در مورد لباس پوشیدن چیه؟
و خوب اونم چیزی نگفت ولی بعدش دیدم خیلی جزئی نگره حتی تو لباس پوشیدن...

عزیزم می دونی خیلی دوست داشتم پیشم بودی تا از تجربه خودم برات بگم. خیلی از خصوصیات و شرایطت مثل اونموقعی هست که می خواستم ازدواج کنم.

سلام عزیزم ممنونم از وقتی که می زاری

می دونی چطور می تونی خودت رو دوست داشته باشی و احتمال خطا در انتخابت رو کم کنی؟بببین نازنین من اگر جای شما بودم (بهتره بگم بر می گشتم به 7 سال پیش خودم)
1-حتما حتما سعی می کردم قبل از شناخت خواستگارم خودم رو خوب خوب بشناسم. خط قرمزهای خودم رو دقیق بشناسم. به طوری که بتونم روی کاغذ اونها رو لیست کنم. خواسته هام رو بشناسم. اعتقادات و باورهای خودم رو بشناسم. شک های خودم رو بشناسم. بدونم از خودم چه انتظاری دارم. (عزیزم اینو گفتم چون احساس می کنم هنوز در مورد خودت و خواسته هات شناخت مستحکمی نداری ، یا حداقل نمی تونی خودت رو همونطور که خودت خودت رو میشناسی به دیگران بشناسونی)

[b]دقیقا درست میگی دلجو ... چشم انتظارات و خواسته های خودم رو لیست می کنم
ولی میدونم مهمترین انتظارم از طرف مقابلم چیه
اینکه آدم جذابی باشه در مجموع
نه اینکه به دلم بشینه فقط .یعنی فکر می کنم زندگی با فردی که از نظر ظاهری و رفتاری جذابیت های لازم رو داره زندگی باهاش هیجان انگیز و قشنگه....و اگر هم مشکلات دیگه ای باشه من می تونم به خاطر اون حس هیجان انگیزی که برام داره تحمل کنم مشکلات رو.

از طرف دیگه دیدم که در مورد نامزد قبلیم این جوری نشد و نتونستم تحمل کنم
ولی بازم در انتخابم تحت تاثیر جذابیت رفتاری اون شخص قرار میگیرم.

4- در مورد اینکه می گی دوست داری کسی که می خواهی باهاش ازدواج کنی خوب دربارت قضاوت کنه. اینجا هم باید یک مرزهایی برای خودت مشخص کنی. تا کجا و با حداکثر چه هزینه ای حاضری این قضاوت خوب رو داشته باشی؟

البته فقط در مورد کسی که ازش خوشم اومده این جوریم ها

مثلا نسبت به فامیلمون همون که هستم رو نشون میدم ولی نسبت به این همکارم سعی میکنم باهاش تا حد ممکن همسو شم
آره واقعا چه کاریه................این هارو الکی نمی نویسم واقعا تصمیمم اینکه ازاین به بعد خودم رو باهمون شخصیتی که هستم به همکارم بشناسونم واون هم می تونن هر قضاوتی راجع به من داشته باشن
ویا اصلا پشیمون شه.
بزار ی مثال بزنم عزیزم
مثلا در مورد روزه گرفتن من از سوم دبستان از سن تکلیف روزه گرفتم و تحت هیچ شرایطی روزه مو نخوردم.ولی همین همکارم در مورد روزه به من گفت امسال خیلی طولانیه وسخته
و خیلی تاکید کرد که ی وقت روزه نگیرم .و گفت برم دکتر هم همین رو به من میگه..و می گفت تو ضعیفی روزه به هیچ وجه برات واجب نیست
در حالیکه من خوب هر سال گرفتم و هیچ وقت هم مشکل برام ایجاد نکرده یعنی بی حالی عمومی رو شاید ولی مشکل خاصی نداشتم که بگم توان روزه گرفتن رو ندارم و خیلی برام سخته که بخوام نگیرم.ولی اصلا این مسائل رو بهش توضیح ندادم و گفتم آره منم سعی می کنم ی روزایی به خودم استراحت بدم وهمرو نگیرم.
یعنی نتونستم بهش بگم چرا از خودت فتوا میدی!!!و واجبه که بگیرم