برم خارج برای تحصیل یانه؟

[Ja Vad]

سلام ازتون میخواستم کمک بگیرم .یه مدت توی این فکرم برم خارج یه رشته ای خوب درس بخونم .یه کشورتروپایی نمیدونم چکارکنم. امروز نتایج کنکور رو دیدم واقعاگند زدم. پدرم میگه درست نیست یه دختربره یه کشوردیگه ممکنه هزارحوربلاسرش بیاد...ولی میتونم راضی ایش کنم.من یه دخترمقیدی ام ازنظرحجاب وایمان.حتی اگه بگم شایدباورنکنین ولی باهیچ پسری رابطه دوستاته که بیشتردوستام هام داشتن ندارم.ازتون کمک کیخوتم مخصوصا اونایی که خارج کشورن. میدونم آزادقبول مشم ولی نمیخوام ازپشت کنکورموندن متنقرم

سلام

نمی دونم هنوز تصمیمتون رو گرفتید یا نه اما به نظرم یک حرفایی رو بتون بزنم .
من وقتی برای کنکور درس می خوندم تنها هدفم این بود که بورسیه بشم .اون موقع فکر می کردم دوری از خانوادم رو راحت می تونم تحمل کنم . اون موقغ واقعا فکر می کردم بدون نیاز خانوداه می تونم زندگی ام رو بکنم و اصلا اون طوری خیلی بیشتر بم خوش می گذره .

البته رتبم توی کنکور طوری نبود که بورسیه بگیرم . توی شهر خودم پذیرفته شدم . اما با این وجود با دوستان دانشگاهیم خونه گرفتم و به خانوادم گفتم از این به بعد دیگه نمی خوام با شما زندگی کنم . اتاقم رو هم خالی کردم و همه ی وسایلم رو به خونه ای که با دوستام گرفته بودم برم با اینکه فاصله ی خونه ی خودمون تا دانشگاهم توی ترافیک هم بیشتر از یک ساعت نبود .

ترم یک خیلی از این جهت که با خانوادم زندگی نمی کردم خوشحال بودم مخصوصا اینکه چند شب هفته رو با بچه ها پارک و سینما و رستوران و ... می رفتیم . اما ترم دو حداقل هفته ای یک بار بشون سر می زدم و این روند ادامه پیدا کرد تا جایی که ترم های آخر فقط 2 شب توی هفته رو خوابگاه می خوابیدم و بقیه اش رو خونمون بودم و همه ی وسایلم رو هم خونمون آورده بودم .

این رو گفتم که بدونید تحمل دوری از خانوداه خیلی هم راحت نیست . حالا شاید چند ماه اول اصلا بتون خوش هم بگذره اما تحملش هر چی بیشتر بگذره سخت تر می شه مخصوصا برای فردی به سن و سال شما .

ضمنا کی گفته که شما اگه بخواهید برای کنکور درس بخونید وظیفه ی غذا درست کردن هم دوش شما می یفته .
یک راهکاری بتون یاد می دم دعاش رو برای مادرم بکنید . آخه اون همش توی خونمون از این راهکار استفاده می کنه .

مادرم الان داره برای ارشد می خونه . منم بش می گم آخه ارشد مامان چرا می خونی خودت رو اذیت می کنی اما راستش می ترسه چون سطح علمی اش از بابام کمتره بابام طلاقش بده ! برای درس خوندنشم کاری که می کنه این هست که 8 صبح می ره کتابخونه و چهار بعداظهر برمی گرده . ناهار رو که همون جا می خوره برای شما هم می گه من خستم و من و داداشم کمکش می کنیم . باور کیند اون موقعی که کار می کرد خیلی بیشتر به کارهای خونه می رسید تا الان . شما هم به نظرم همین کار رو بکنید این طوری برای روحیه تون هم بهتره . توی کتابخونه با افراد با انگیزه ای که دارند مثله خودتون برای کنکور می خونند دوست بشید و این طور انگیزتون هم بیشتر می شه .

در مورد کنکور هم که گفتید اگه یک سال دیگه برای کنکور بخونید شاید سال دیگه هم نتیجه نگیرید این حرفتون رو قبول ندارم . بیشتر کسایی که در دانشگاه های دولتی پذیرفته می شوند سال دومی هست که دارند شرکت می کنند . من هم مثله شما در دوران دبیرستان رشته ام ریاضی بود .
باور کنید اون طور نیست که قبولی در کنکور شانسی باشه . شاید کمی هم بخت اقبال موثر باشه . اما خیلی کمه . مثلا اگه شما طوری ریاضی رو بخونید که 70 درصد بزنید حالا ممکنه که بد شانسی بیارید و در صد شما 60 بشه یا خوش شانسی بیارید و 75 درصد بزنید اما دیگه اون طور نیست که 20 درصد بزنید .

هر چقدر هم که توی آزمون های آزمایشی بیشتر شرکت کنید و تجربتون در آزمونی شبیه کنکور بشتر بشه این مقدار کمی هم که ممکنه درصدتون کاهش پیدا کنه رو جلوش رو می گیرد. اگر خواستید برای کنکور بخونید بتون کلاس های کنکور و آزمون های کانون رو پیشنهاد می کنم . اما کتاب هاش به درد نمی خوره . کتاب هم فقنط کتاب های اندیشه سازان مرحوم که الان توسط مبتکران داره عرضه می شه . مخصوصا ریاضیات و فیزیکش که اگه گیر بیارید عالی هستند . ضمنا من خودم یک ماه مونده به آزمون هفته ای چهار تا از کنکور های سالهای پیش رو توی خونه مثله شرایط آزمون از خودم امتحان می گرفتم این کار هم می تون بتون کمک کنه .

اینم می خوام بتون بگم هر کدوم از ما آدم ها انرژی محدوی داریم و باید درست ازش بهره ببریم . نمی گم تحصیل توی اروپا بده تازه برعکس به نظرم خوبه . اما باید متوجه باشید که ازتون انرژی می گیره . به نظر من شما که می خواهید اروپا درس بخونید حداقل بذارید مدرک مهندسی تون رو یا پزشکی عمومی رو در ایران بگیرید و برای تحصیلات تکمیلی مهاجرت کنید . تازه شما هنوز در سنی نیستید که کامل شخصیتتون شکل گرفته باشه .
نمی گم فرهنگ غربی بده اما خب اونجا هم هزار جور عقیده و رفتار مختلف وجود داره . با این شرایطی که دارید میرید می ترسم اونجا تصمیم های اشتباهی بگیرید و بعدا از کارهایی که کردید پشیمون بشید .

با وجود تمام حرف هایی که من و سایر دوستانم در همدردی زدند باز هم خودتون هستید که تصمیم می گیرد و باید تبعات تصمیمی رو که می گیرد بپذیرید و امیدوارم بهترین تصمیم رو بگیرید .