با من همدردی کنید ؛ من و شوهرم از هم بیزاریم ؛ ا

[غزاله افشار]

خانم عزیز
یک ضرب المثل هست که میگه تا با کفش کسی راه نرفتی نمی تونی در مورد راه رفتن کسی اظهار نظر کنی . ما هم چون داخل زندگی شما نیستیم ، فقط می تونیم نظراتمون رو بگیم ، شما اولاً و بزرگترین اشتباهت اینه که خودت رو خیلی دست کم می گیری با توجه به نوشته هات فهمیدم که از هیچی خودت راضی نیستی و اولاً شرط برای اینکه همسرت تو رو دوست داشتی باشه اینه که خود شما برای خودت ارزش قائل بشی و خودت رو همون طور که هستی دوست داشته باشی .
اگر از ظاهرت راضی هستی به حرف کسی گوش ندی ولی مثلاً اگر میخواهی بینی ات رو عمل کنی نیاز به کسب اجازه به اطرافیانت نده و یه کم در این زمینه ها مستقل باش . مردها به زن های مستقل احترام می زارند .
سعی کن بیشتر به خودت برسی و تو خونه آرایش داشته باشی . اگر شوهرت ایراد گرفت که مثلاً این لباس بهت نمیاد با اعتماد به نفس و لبخند بهش بگو ولی من برعکس فکر می کنم حس می کنم خیلی بهم میاد .
تو مواقعی که عصبانی هستی هیچ وقت تصمیم نگیر ، چون شما الان مسئول زندگی بچه هاتون هم هستید . کارهایی رو انجام بدید که اعتماد به نفس تون رو بالا می بره .
اگر همسرتون حاضر شد که مشاوره حضوری داشته باشید که هیچ وگرنه خودتون می تونید رو مسائلی که شما رو اذیت می کنه منطقی و با روی خوش با همسرتون صحبت کنید شاید نتیجه داد .
به طلاق هم به عنوان گزینه آخر فکر کنید چون مشکلات بعد از طلاق کمتر از الان شما نیست .
موفق باشید