سنگ تر از سنگ
هر یک از ما در مسیر آرزوهایمان چندبار به سنگ رسیدهایم!؟ به سنگ ناممکنها!؟
آدمها سه دسته اند:
دسته نخست وقتی به سنگ می رسند بر می گردند.
دسته دوم به سنگ که می رسند همانجا می نشینند و به هر رهگذری که رد می شود و از آنها می پرسد چرا تا اینجا؟ می گوید این هم قسمت و قدر ماست.
واما دسته سوم انسانهایی هستند که سنگتر از سنگاند. قسمت و قدر آنها رمق و اراده آنهاست. افرادی که می دانند از سنگها نیز میتوان عبور کرد، خوب میدانند باید همیشه «درب» ساخت! دربی برای عبور از ناممکنها، جنساش اهمیت ندارد، مهم این است که نه تنها وقتی میگشایندش دنیای آن سو را ببینند، بلکه مطمئن باشند این راه پیوسته برای تمام رهگذران پس از آنها دیگر یک راه ناممکن نیست.
این جاست تفاوت انسانهای بزرگ و کوچک.
میگویند انسانهای بزرگ گرچه تخته سنگها را کوچک می بینند اما همچون کوهی هستند که هر چه بدانها نزدیکتر می شویم به عظمتشان پی میبریم در حالیکه انسانهای کوچک سراباند، هر چه بدانها نزدیک تر می شویم حقیرتر از آن چیزی می نمایانند که از پیش تصور می کردیم.
"آرش قمیشی"







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)