چرا بايد از هم ترازان خود در زندگي پايين تر باشم‌؟!

[m.h23]

سلام آقای محترم

خوب از این حس ها وقتی هنوز زندگی آدم روال مناسبی به خودش نگرفته و به عبارتی آدم سر و سامان نگرفته به سراغ آدم میاد و البته قابل درک هست که خست پدر چقدر میتونه ناراحت کننده باشه.

به نظر من به جای مقایسه خودتون با کسانی که زندگی روبراهی دارن خودتونو جای کسانی بذارید که نه تنها پدر حمایتشون نمیکنه بلکه از سن کم باید هزینه معاش خانوادشون رو بدن.

بیاید سعی کنید از کسی به جز خودتون توقع نداشته باشید پس افرادی که یک پدر ورشکسته سکته کرده با یک خانواده داغون دارن چی بگن.آیا دختری که شما میخواستید و شرایط شما رو نتونست تحمل کنه با اونها میموند؟

چه کسی گفته ارزش شما به پول و حمایت پدرتونه (که میگید از ارزش چوب هم کمتره) یعنی رفتار و تلاش شما ارزش شما رو تعیین نمیکنه؟

سلام دوست عزيزم

اي كاش اي كاش اي كاش و اي كاش پدرم يك كارگر ساده بود به خدا اين آرزوي منه !!
حرف شما رو قبول دارم اما متاسفانه فكور جان به نظر من ما ادما همواره با افراد هم طبقه خودمون ارتباط برقرار مي كنيم ...

و متاسفانه همونطوري كه از تيتر تاپيك معلوم هست من خودم رو با افرادي مقايسه مي كنم كه پدرشون همكار پدر من هستند به يك اندازه حقوق مي گيريند و به يك اندازه مزايا دارند ...

درسته شايد شخصيت همه آدم ها مثل هم نباشه شايد پدري مثل پدر من وجود داشته باشه اما متاسفانه بين افراد هم تراز خودم همچين شخصيتي رو نديدم ... و اي كاش ميديم !!! (به خدا اين بزرگترين حسرت شده توي دلم ) اگر ميديم كه تنها نيستم راهتر مي تونستم با اين موضوع كنار بيام كه پدرم مقصر نيست ...

پدر من اصلا من رو دوست نداره ... براي همين ميگم ارزشم به اندازه چوب اسكناس هم نيست ! براي من حسرت شده كه پدرم يك بار بياد با من صحبت كنه بگه 23 سالت شده برنامه ات براي آينده چيه ؟ نميخوايي سر كار بري ؟ نميخواي دستت توي جيب خودت باشه يا اصلا خيلي پدر خوبي هستم بري كار كني و پس اندازي براي اينده ات جمع كني ؟

نه هيچ احساسي ...

يك بار به توسط پدر يكي از دوستام يك فرصت شغلي عالي پيدا كردم كه مي تونستم با صميمي ترين دوستم بريم سر كار و درادم خوبي هم داشته باشيم يك كار خيلي ساده و پاره وقت پشت ميز نشيني ! با پدرم مطرح كردم به نظر شما چه جوابي به من داد؟
گفت ::: بيخود !

ممنونم از راهنماييتون