سلام به همه ی دوستان
هرکس توی این تالار میاد و نظرشو راجع به مشکلات دیگران میگه.ولی گاهی خوبه خودمون رو جای کسی که مشکل داره قرار بدیم و نظر بدیم میتونیم اخطار بدیم اما بش اطمینان بدیم اون میتونه از پس مشکلات بر بیاد.باید به احساست هم دیگه احترام بذاریم.از تو این زمونه عادت کردنا زیاد شده تایکی میگه عاشق شدم سریع مهر بطلان میزنیم هوسه عادته و.... میتونیم راهنماییش کنیم که چطور تشخیص بده عشقه یا عادت.همون کاری که اقای سنگ تراشان با من انجام دادن ومن و پارسا متوجه شدیم ما عاشق هم هستیم اما عشقمون مخلوط به عادته و سعی کردیم واقع بینانه عشق خالصش کنیم.منم تو موقعیت مشابه بید مجنون هستم درکش میکنم نظر من اینه که قدم اول این قسمت تفاوت عشق و هوس رو مطالعه کنه بعد که درصد عشق و عادت رو تشخیص داد قدم دوم رو که صبر و متانت رو برداره و همیشه مثبت فکر کنه.مورد من که توی قسمت سایر سئوالات مربوط به ازدواج قسمت عشقمون داره به هوس الوده میشه مطرح کردم وجه اشتراک زیادی داره با مورد دوست عزیزم.
ولی باید بگم ادم باید در عین مثبت اندیشی واقع نگر باشه و خودشو تو مشکلات اینده ببینه.من توقع ندارم خانواده ی پارسا فرش زیر پاشونو برای اون بفروشن توقع دارم تنها به عنوان یک انسان به عقیده و احساس پسرشون احترام بذارن.من چون تو پارسا پیشرفت و زندگی خوب رو میبین حاضر زندگیمو باش تو یه چادر هم شروع کنم از هیچ کسم هیچی نمیخوام .شاید ما چندین بار رابطمون رو بخاطر مخالفتها و حتی توهینات خونوادش بهم زدیم.این نشون میده که روی مشکلات اینده هم فکر کردیم.تابستون امسال میخوایم تصمیم اساسی بگیریم و بررسی کنیم که میتونیم با مشکلات کنار بیایم یا باید عشقمون رو فدای ضعفمون کنیم و میدون رو خالی کنیم.
به نظر من بید مجنون عزیز هم باید روی هیچ کسی حساب نکنه فقط باخود پسر ببینن میتونن با مشکلات اینده کنار بیان یا نه.
عزیزم من با وجود اینکه عاشق پارسا هستم ولی میدونمم به یه پسر 21 ساله نمیشه اعتماد کرد .موقعیت رو هم سعی کن از دست ندی که خدایی نکرده اینده پشیمون نشی.