چندروز پیش رفتم نزد همون مشاوری که بعد از دنیا اومدن پسرم رفتیم پیشش و نظراتش خیلی عجیب و غریب بود!
یهم شماره یه وکیل رو داد.
ازش سوالاتم رو پرسیدم و جواب داد که قبلا مهریه بدهی مرد بود و اگه نمی پرداخت زندان می رفت و همین زندان باعث می شد که تحت فشار قرار بگیره و یه امتیازاتی به همسرش بده مثل حق طلاق و حضانت.
اما الان که اجباری به پرداختش نداره، از این اهرم نمیشه استفاده کرد.
گفت منتها ما یه شگردهایی داریم که مرد هم نتونه خیلی سوء استفاده کنه!
و خواست که برم دفترش (در واقع هزینه مشاوره بدم).
حقیقتش چون من از اون خانم مشاور که چندین ماه وقتمون رو هدر داد خیر که ندیدم ضرر هم متوجهم شد (اگه هفت ماه پیش جدا شدم هم این آیین نامه نبود و هم پسرم به باباش عادت نکرده بود و هم ذهنیت خانواده م آماده شده بود، اینهمه هم پول مشاوره نمی دادم و حالا وکیل بابت جدایی معرفی کنه)، اعتماد نکردم که برم پیش اون وکیل.
از بابت های مختلف زندگی به شدت تحت فشار هستم و نمی دونم باید چی کار کنم.
شوهرم حتی نمی خواد یکم جو خونه رو آروم کنه و اینقدر روانم رو بهم نریزه که اینهمه شیر حرص و جوش به این طفل معصوم ندم.
بهش می گم من توان روحیم تموم شده، اگه با این وضعیت به این بچه شیر بدم که فقط براش ضرره و اگه برم دکتر و آرامبخش بگیرم یازم داروی شیمیایی وارد شیرم بشه، برای بچه ضرره. کم آزار روحیم بده.
کاش می شد این 1 سال که بچه شیر می دم و سر به سرم نذارن و بعد از هم جدا شیم.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)