دو تا مساله وجود داره:

1) به اون چیزی که میگین اعتقاد دارید عملا اعتقاد ندارین . چون اعتقاد به عمل هست نه به حرف . مثال : من اعتقاد دارم دروغ بده صدمات فردی و اجتماعی کوتاه مدت و بلند مدت داره ولی نمی تونم دروغ نگم بعضی جاها باعث میشه کارم سریع تر پیش بره و ... خیلی عامیانه بگم اسم این طرز فکر من اعتقاد نیست کشکه . عالم بی عمل به چه ماند به زنبور بی عسل.

2) شما اعتقاد دارین و تمایل هم به عملی کردن اعتقاداتتون دارید ولی جرات و شهامت لازم رو ندارین. این میشه مساله روانشناسی و شخصیتی

تشخیص این دو تا مساله با خودتونه و اینکه کدوم راه درسته حجاب داشتن و نداشتن و نماز خوندن یا نخوندن ... باز با خودتونه.

به نظرم اگه نتیجه کاوشاتون این شد که مساله تون 2 هست می تونید از اینجا کمک بگیرید.