سلام راستین جان.
اول از همه پیشاپیش مادر شدنت رو تبریک میگم. امیدوارم قدمش تو زندگیت خیر باشه.
درست میگی هر کسی تو زندگیش یه شرایط خاصی داره، ولی من طبق شباهت این مشکلمون پرسیدم.

جواب سؤالات هم اینکه بله اگه بخوام کلی در نظر بگیرم، بزرگترین مشغله فکریم که واقعاً آزارم میده، همینه که هر دو بهش حساسیم و اینکه با توجه به روحیات خودم و شوهرم واسه این موضوع، خیلی باید صبر پیشه کنم و خودم رو به بیخیالی بزنم تا این عادت یک سال و نیمم رو ترک کنم و خیال هردومون راحت بشه. که اینم خودتوم میدونید خیلی کار میبره. ولی با توجه به همسرم میدونم بعد از مدت زیادی به نتیجه میرسم.

خداروشکر رابطمون خیلی خوب شده و چیزی به روش نیووردم و خودم هم بهش فکر نمیکنم.

توکل به خدا کردم و امیدوارم با راهنمایی دوستای خوبم، موفق بشم.

از راهنمایی خوبت ممنونم. مرسی که وقت گرانبهات رو برام گذاشتی.

خوش باشی عزیزم...