اظهار تمایل همکار خانم به ازدواج و نحوه رد بدون دلخوری؟

[sayrex]

دوست عزیز ذکر چند نکته را ضروری میبینم:
1-وجود اختلافات ریشه ای و غیر قابل تغییر (از نظر مالی و فرهنگی و ...) کاملا مشهود است.
2-ایشون به طرز شدیدی با قضیه احساسی و غیر منطقی برخورد کردند که این نوع موارد در مدت کمی بعد از ازدواج بشدت سرد و منزجر میشوند.
3-شما احساس خوبی به ایشون دارید(اما فقط در همین حد) و به اصطلاح عاشق اصلا نیستید و عمیقا گرایشی به ایشون ندارید. و تا همین جا هم بخاطر ناراحت نشدن ایشون جلو امدید و یک اشتباه بسیار بزرگتون این بوده که فکر کردید در جایی که کسی را عشق کور و کر کرده میتونید از نظر منطقی به این نتیجه برسونیدش که خودش باید قطع کنه و شما به اصطلاح بده نشید!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! مخم واقعا از این سیاستتون سوت کشید!!
4-شما در امر مهم ازدواج منطق را بر احساس برتری دادید و با منطق شما این قضیه سازگارنیست.اگر ازدواج رخ بده همیشه این فکر اذیتتون میکنه که اینشخصی نبود که من واقعا میخواستمش و فقطواسه اینکه چهره قهرمانی داستانمخدشه دار نشه باهاش ازدواج کردم.
و اما اشتباهات مکرر شما:
1-در شرایطی که بوضوح میدونستید تمایل به این کار در شما نیست ادامه دادید(که قبلا عرض کردم)
2-فکر کردید با آوردن خانواده به وسط اونها مخالفت میکنن و بازم اون که خراب نمیشه و قهرمان میمونه شمایید! که اینم شما را نجات نداد!
3-مرتب سعی داشتید با نشون دادن عملی اختلافات به ایشون منصرفشون کنید و البته اینکه ایشون یک فرصت یک ماهه خواسته تا بیشتر فکر کنه نشون میده تا حدودی این حربه اثر کرده ولی مطمئنا ایشون برای رسیدن به معشوق با این قضیه هم کنار میاد.!
ای کاش من کمی زودتر تایپیک شما را میدیدم.الان هیچ کمکی به نظرم نمیرسه(باعرض معذرت) بجز اینکه بهتون پیشنهاد کنم ترس از خراب شدن وجهه و قهرمان مجرا بودن را از خودتون دور کنید و شجاعانه پیش ایشون به این مساله اعتراف کنید و محترمانه و البته قاطعانه جواب منفیتون را بدید. خرد شدن شخصیت ایشون در این مرحله زخمیه که زود التیام پیدا میکنه ولی عواقب این ماجرا بسیار سنگین برای هردوی شماست.
باز هم عذر خواهی بنده را بابت لحن تندم پذیرید.چون خودم هم روحیه ای دارم که دوست ندارم به کسی نه بگم و کسی ازم برنجه و چند بار هم در زندگی از این بابت لطمه خوردم شرایط شما را خوب درک میکنم و راه آخر را بهتون گفتم. هرچند کمی دیر شده ولی باز هم راه حل نهایی همینه(البته به نظر من)!

دوست عزیز من پست شما رو دیر دیدم.ببخشید.
1-در مورد اختلافات،به اندازه ای که شما فکر میکنید نیست و بحث ریشه ای نیست.اما اختلاف وجود داره و با توجه به گذر زمان داره بیشتر هم میشه.بیتشرین اختلاف در خانواده ها هست،که اون ها همدیگر رو دیدیند و تایید شد که اختلافات قابل قبوله و حله
2و 3-شما خودتون میگید ایوشون احساسی برخورد کردند و احساسی فکر میکنند.در جمله بعدی میگید چرا من عاشق نیستم؟فقط کشش دارم؟خوب الان من نفهمیدم باید عاشق بود.ازدواج کرد(که بحث احساسات پیش میاد) یا منطقی بود ؟حرف های شما مخالف هم هست.
4-باز متوجه حرف شما در مورد جمله 4 نشدم.من کار درستی کردم با منطق بودم یا نه؟
به قول شما سیاست من در ازدواج اینگونست که ابتدا کشش اولیه به فرد مقابلم داشته باشم،بعد به صورت منطقی و به ودور احساس یک دیگر رو بررسی کنیم،اگر همه چیز اوکی بود،با شروع زندگی میتوان عاشق شد.نظر شما چیه؟

اصلا نمیدونم کجای کار من به قول شما "قهرمان بازی" بوده؟ما مثل خیلی از افراد دیگه فقط با هم آشنا شدیم.همدگیر رو بیشتر شناختیم و فعلا داریم فکر میکنیم ببینیم بدرد هم میخوریم یا نه؟
این اسمش قهرمان بازیه؟من حتما باید چون ایشون از من خواستکاری کرده بودن،مثل یه نامرد(!) نه میگفتم و 1000 تا چیز دیگه تا قهرمان داستان میشدم؟

ممنون از شما بابت کمک

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
تو این چند وقت ایشون کاملا از فاز عاطف خارج شدن،هر از چند گاهی سوالاتشون رو از من می پرسن و کاملا مشخص هست که دارن با منطق انتخاب میکن نه با احساس.به پیشنهاد من کتاب در مورد مطالعه در باره انتخاب همسر مطالعه کردیم.تا الان اختلافاتی بوده.مثل
قصد مهاجرت دائمی(دوست داره بره و بمونه اما من نمیتونم،به خاطر پدر و مادرم).
ادامه تحصیل بیشتر از مقاطع فعلیمون(من با ادامه تحصیلش موافقم،اما خودم نمیتونم قول بدم که ادامه میدم. در حالی که ایشون 100 درصد از من میخوان تا ادامه بدم! )
اجازه مسافرت های مجردی خارج از کشور با دوستانش (100 درصد مخالفم،مگر حالات خاص مثل کنفرانس،...)
حداقل 7 سال بچه دار نشیم!(با توجه به سن من ،اصلا منطقی نیست.من مخالف بودم)
و.....
به طور کلی اختلافات واقعی داره مشخص میشه...ایشون با اصرار پیاپی من که نتیجه فکر کردن ها چی شد؟ ،جواب اولیه نه رو دادند.گفتند ما بدرد هم نمیخوریم.اما باز زمان خواستن تا بیشتر فکر کنن و قرار شد یک سر پیش مشاور هم بریم.

از اونجای که عزیزانی زیادی اینجا کمکم کردن،خواستم نتیجه تاپیک رو بنویسم تا مطلع بشن.ممنون از همه شما و دستتون رو میبوسم.