unknownGirl عزیر سلام.ممنون بابت راهنماییت.
شخصیت شما خیلی شبیه به شخصیت منه.تاپیکتونو خوندم.
منظور من کلیه.وقتی تازه با کسی آشنا میشی یک روزشو میتونی با صحبت کردن در مورد شخصیت خودت و سوال پرسیدن در مورد شخصیت طرف مقابلت بگذرونی.ولی بقیه ی روزها در مورد چی باید حرف بزنی؟
دوست ندارم در مورد شخص سوم حرف بزنم.فکر میکنم طرف مقابلم فکر میکنه که من چقدر خاله زنکم.
همش هم که نمیشه در مورد مسائل دانشگاه صحبت کرد.
از مشکلاتتم که حرف بزنی کسالت آور میشی و طرف مقابلت فکر میکنه چقدر آدم ضعیفی هستی.
بحثای روانشناسی و فلسفی هم یک بار جذابه.
در مورد خودت و تواناییتم خیلی حرف بزنی همه فکر میکنن چقدر خودخواه و خودبین و مغروری.
من چون همیشه معقول صحبت کردم همه ازم انتظار دارن.به خاطر همین نمیتونم همه حرفی بزنم و توی حرف زدن احتیاط میکنم.این موضوع باعث کم حرفیم شده و آزارم میده.همیشه همه بهم میگن چقدر کم حرفی و این آزارم میده.به خاطر همین ارتباط های اجتماعیمو محدود کردم.
ولی با خانواده و دوست های صمیمیم خیلی راحتم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)