سلام
من منظورم این نبود که شما خسیس هستید به هیچ وجه.من به طور کلی گفتم امیدوارم رنجیده نشده باشید.
ببینید همسر من هم در یک برهه زمانی زیاد درآمد بالایی نداشت وقتی میرفتیم بیرون من روی خرید زیاد دقت میکردم همینکه میدید من به چیزی رو زیاد نگاه میکنم و احساس میکرد دارم روش فکر میکنم بهم میگفت اگه فکر میکنی لازم داری بگیر ما با اینکه توی رفاه زیادی نبودیم ولی من احساس نداری نمیکردم چون یه جورایی دستم باز بود با اینکه درآمد پایین بود.
البته من خودم فرد مقتصدی بودم ولی اگه هم همسرتون مقتصد نیست به نظر من اگه صلاح میدونید بهشون پیشنهاد بدید که درآمد شما و همه هزینه ها رو خودش مدیریت کنه به اندازه نیاز ماهانه از روی پول بردارید و بقیه رو در اختیارش بذارید تا خودش اقساط رو بده و هزینه ها رو انجام بده تا یه مقدار فکر اقتصادی پیدا کنه.البته این هم بستگی به شخصیت ایشون داره شاید نتونه در این حد هم همکاری کنه.
اگه راههای بالا رو صلاح نمیدونید براش با محبت توضیح بدید که چقدر دلتون میخواد بیش از این مبلغ در اختیارش بذارید ولی خوب فلان قدر حقوق میگیرم و فلان قدر قسط و ... دارم فعلا در توانم نیست امیدوارم بتونم یه روز یک رفاه کامل برات فراهم کنم.
فقط کاری کنید که احساس کنه بهترین راه اینه که با شما متحد بشه احساس کنه با شما توی یک تیم قرار داره و مقابل شما نیست بلکه در کنار شماست فقط با محبت میتونید این کار رو بکنید
از این به بعد هم هر کاری خواست بکنه ازش بخواین دلایلش رو بگه اگه مخالفید دلایلتون رو بگید و بالاخره یکی از شما اون یکی رو قانع کنه.مستبدانه "نه" نگید که اون بره تو تیم مقابل و ناسازگاری کنه حرفش رو گوش کنید و با دلیل و محبت قانعش کنید یا قانع بشید.
اینها نظرات من بود البته شاید شما این راهها رو هم رفته باشید








علاقه مندی ها (Bookmarks)