رفتار دو گانه همسرم،گاه بسيار مسئوليت پذير گاه به شدت بي مسئوليت و سلب اعتماد من...

[یک زن امیدوار]

دوستان خوبم ....بسيار بسيار بسيار از راهنماييهاي سازنده تون استفاده كردم،و يه چيز كوچولوكه بين خودمون باشه،وقتي ديدم در يك دنياي مجازي چطور دوستان دلسوزي و دانايي پيدا كردم كه في الواقع منو در ريشه يابي وحل مشكلاتم كمك ميكنن اشك ريختم

فرشته مهربان عزيزم
ممنون كه درخواستمو براي راهنمايي اجابت كردي؛حقيقات اين كه نوشته ي شما رو از عصر تا شب حدود ده بار خوندم تا در ذهنم دقيق جا بيافته،در راه حفظ آرامش و ثبات اون از ديروز در تلاشم،اما انگار به ناگاه موجي از احساسات بر من فرود مياد كه در اون لحظه دلم نميخاد حتي به همسرم نگاه كنمدر حقيقت انگارنميتونم از بعد احساسي ببخشمش(بي صبرانه منتظر مراقبه ي بخشش آقاي sciهستم)،طي صحبتهايي كه در خلال امروز با همسرم داشتم سعي كردم كه به بعد مثبت قضيه بيشتر پر وبال بدم،لازم به ذكره كه من وهمسرم بارها از مشاوره حضوري هم استفاده كرديم،اما سوال مهمي كه در اين بين براي من پيش اومده اين هست:تا چه حد بايد در تبعات اين مشكل با ايشون همراهي كنم؟يعني دخالت مستقيم مالي كنم يا نه؟فقط به بخش حمايت روحي ومعنوي بپردازم؟خودم فكر ميكنم كه در بدو امر دخالت مستقيمي نكنم،اجازه بدم خودش براي حل تبعات اين مشكل اقدام كنه و در آخرين مراحل اگر نتونست من هم كمك كنم،اگر در اين مورد هم راهنماييم كنيد ممنون ميشم.

بالهاي صداقت مهربانم
چه افتخاري براي من از اين بالاتر كه خواهري با فهم وشعور و كمالات شما داشته باشم.راهنماييتون در واقع پاسخ بسياري از چراهاي زندگي من بود،حقيقت اين كه اگر عميقا هر كاري براي خداباشه(حتي تلاش براي زندگي مشترك) بند دو مسجل ميشه و اين هدف غايي هر انسانيه!اما به هر حال من هم بشري هستم دوپا،سرشار از ندانسته ها،اشتباهات واحساسات و در تلاش براي انسان متعالي شدن...و شايد تمام اين قضايا راه من باشه به سمت اين تعالي...
از پاسخ عميق شما هم بسيار ممنونم.

و درنهايت اين كه دو سوال من هم چنان بي پاسخ موند:1.چگونه دوباره به همسرم اعتماد كنم؟ 2.رفتار مسالمت آميز من باعث نميشه كه اين مرز شكني درنظرش ساده وبي اهميت وقابل تكرار به نظر بياد؟

از تمام دوستان ديگه اي هم كه با كلام شيواشون مرهمي بر دل شكسته ام بودن ممنونم:ويداي مهربانم،چشمك عزيزم،a.a. عزيزم،دانوب نكته سنج ومهربان،آقاي sciفهيم و كمك رسان،....

اميدوارم كه در نهايت در اين تاپيك بتونم بهترين شيوه وبرخورد رو بياموزم

[بالهای صداقت]

پاسخی که به پست من دادی ، کاملا صحیح بود و من همین انتظار رو ازت داشتم

>>>> ،وقتي ديدم در يك دنياي مجازي چطور دوستان دلسوزي و دانايي پيدا كردم كه في الواقع منو در ريشه يابي وحل مشكلاتم كمك ميكنن اشك ريختم

از زبان تجزبه ای ام را برایت می نویسم
وقتی این احساس قشنگی رو من نیز تجربه کردم ، با توجه به اینکه حرف ani نیز هنوز در گوشه ذهنم حلاجی نشده مانده بود .... با خودم گفتم چرا من باید وابسته به شارژ از سوی دیگری باشم؟

و اما در سئوال اخیر شما (نقل قول هایی از مدیر همدردی)

و درنهايت اين كه دو سوال من هم چنان بي پاسخ موند:
1.چگونه دوباره به همسرم اعتماد كنم؟

وقتی پرسیدی چگونه دوباره اعتماد کنم ، یعنی حاضر به اعتماد شده ای
پس وقتی اعتماد می کنی این را نیز به خاطر داشته باش که :
همسر شما واقعا با این توضیحات که داده اید، ضعفهایی دارد که به روابط خانواده آسیب می رساند. و همسر را می رنجاند .
لیکن اگر در کنار این ضعفهای عمده، بستری بی آسیب از نظر رشد و ارامش شما فراهم کند. که تا اندازه ای نیازهای عاطفی، جنسی و مادی شما را برآورده سازد. می تواند زمینه و بستر آرامش بخشی برای زندگی شما فراهم سازد.
چون عدم اعتماد، در کنار اینکه شما را از این افکار و چرا ها آزاد می کند، اما متاسفانه چراهای جایگزین را می آورد. و باز هم شما آرامش ایده آل را نخواهید داشت.

لذا انتظارات شما به جا و صحیح هست. و همسر شما باید توجه بیشتری داشته باشد، اما اگر نداشت، فاجعه نیست. بلکه یک نقطه ضعف بسیار عمده است.
حالا برای برآورده کردن این نقطه ضعف باید در کنار صبر ، در مهارتهای خود هم استمرار داشته باشید.
به هر حال پذیرش و سازگاری اصل هست. و تصمیم گیری و تحمل رنج فراتر هست و نیاز به قدرت زیاد و مهارت ویژه دارد.

2.رفتار مسالمت آميز من باعث نميشه كه اين مرز شكني درنظرش ساده وبي اهميت و قابل تكرار به نظر بياد؟



ببین من به شما نمی گویم که تکرار می شودیا نه . اما فراتر از آن این هست که در صورت تکرار واکنش شما چه خواهد بود ؟ عکس العمل شما چه خواهد ؟ رفتاری که در مقابل در پیش خواهی گرفت چه خواهد بود؟ چون ظرفیتت را خودت می شناسی. باید راهی بروی که ظرفیتش را داشته باشی و تو را شکوفا تر کند.

حقيقت اين كه اگر عميقا هر كاري براي خداباشه(حتي تلاش براي زندگي مشترك) بند دو مسجل ميشه و اين هدف غايي هر انسانيه!اما به هر حال من هم بشري هستم دوپا،سرشار از ندانسته ها،اشتباهات واحساسات و در تلاش براي انسان متعالي شدن...و شايد تمام اين قضايا راه من باشه به سمت اين تعالي...

از پاسخ عميق شما هم بسيار ممنونم. ( پس عمیق روی متن مشاوره فکر کن ، همون طور که گفتم برای من فوت آخر کوزه گری بود)




به این نکته هم توجه کن:
اینکه گفتم ارتباطت را با خالقت محور قرار بده یعنی اینکه تحمل این رنج ها در زندگی ، شاید چیزی در خود نداشته باشه. اما اگر این رنجهایت را با خدا معامله کنی ارزش پیدا می کند و حتی ممکن است در همین دنیا هم ثمرش را دریافت کنی و یا در این دنیا دریافت نکنی.

در واقع شما مستقل از همسرتان در این دنیا عمل می کنید، مهم اینست که هدفت رضای خدا باشد، نه سرپا نگه داشته زندگیت و همسرت.

به هر حال تا هرجا ظرفیت داری ، خدا هم دوست دارد قوی بودن و صبور بودن و هدفدار بودن و تلاش کردن را .

بنابر این
عدم اعتماد فاجعه نیست. بلکه انتخاب اشتباه فاجعه می شود. وقتی که انسان می خواهد تعارض را پایان دهد و لذت ببرد بعد هر کدام را انتخاب می کند رنج و تعارض هم هست.
اما اگر بر اساس ظرفیت، فکر، و عقیده زندگی کنیم. نگران ماندن یا رفتن نیستیم.(نگران اگر اعتماد کنم ،،اگر این پول را هزینه کنم ، اگر این مسئولیت را من انجام دهم ، اگر...)
بلکه نگران درست عمل کردن هستیم. و این درست عمل کردن هم دراعتماد کردن می تواند باشد و هم در اعتماد نکردن.

.