توقعات خاصی که از خواستگارم دارم رو تو دوره ی آشنایی مطرح بکنم؟(مسائل ظاهری)

[negar_nil]

گرچه اینو هممون میدونیم که مو و ظاهر انقدر ها سرنوشت ساز نیست ولی این جمله برای همه کاربرد نداره.همین مسئله ظاهر میتونه مثل خوره به جان آدمی که نسبت بهش حساس هست بی اُفته!

اگه دل چرکین باشی هیچوقت آرامش پیدا نمیکنی و لذتی از زندگی نمیبری!

نباید سعی کنی تغییرش بدی.اگه میتونی همینجوری بپذیریش,ادامه بده..اگر نه لطفا سریعتر رابطه رو تموم کن.

برای فهمیدن اینکه میتونید باهاش کنار بیاید یا نه باید توی دیدارهاتون دقت کنید که در این موارد چه حسی دارید:
از راه رفتن در کنار ایشون توی خیابون حس خوبی دارید؟
از معرفی کردن ایشون به دوست یا فامیل حس خوبی دارید؟
از نگاه کردن به چهرش و face to face شدن باهاش چه حسی دارید؟
حتی(خیلی خیلی عذر میخوام) از تصور داشتن رابطه زناشویی و بوسیده شدن و در آغوش قرار گرفتن از طرف ایشون چه حسی دارید!؟
اگه دوستی یا آشنایی مثلا بعده ها به شوخی یه جا "کچل" خطابش کنه چه حسی خواهید داشت!؟ بیخیال میخندید یا ناراحت میشید؟
------------------------------
در ضمن کاشت مو هم مشکلات خاص خودش رو داره

1-شاید طرف اصلا قبول نکنه,اگر هم قبول کنه با رضایت قلبی نباشه و ته دلش احساس شکسته شدن غرورش رو بکنه
2-هزینه عمل
3-نبودن تضمینی به بهتر شدن چهره طرف(کله ی بعضیا شبیه مسواک میشه!)
4-درد و عوارض عمل(مثلا خالی شدن خطی از پشت سر که از اونجا موهارو بر میدارن که اصطلاحا بهش میگن بانک مو که اگه ضعیف باشه(پر نباشه) جای اون خط می مونه)
5-پشیمانی خودش بعد از عمل(حالا به هر دلیل که باشه)

ممنونم
وقتاییکه با هم راه میریم تو خیابون حس معمولی دارم. یعنی اون حسی که منظور شما باشه که دوست نداشته باشم کنارش قدم بزنم رو نه اینجوری نیستم
اما خوب از معرفی کردنش به دوست و آشنا یه مقدار از قضاوتشون نسبت به خود من ، نسبت به خواستگارم میترسم. اینکه بخوان نظر بدن در مورد کم موئیش یا هر چیز دیگه
از طرفی از صحبت کردن باهاش و فیس تو فیس شدن باهاش احساس بدی ندارم. حتی بار اولی که باهاش رفتم بیرون وقتی داشتم میومدم منزل دلم قرص بود و با خودم میگفتم تو واقعا چرا به بی موئیش ایراد میگرفتی ؟اون لحظه از نظرم بی عیب بود. خیلی روم تاثیر مثبت گذاشته بود ولی دوباره دو روز که گذشت دو دل شدم
اینجوری نیست که از فکر اینکه دستم رو بگیره حالم بد شه نه اینجوری نیست.
اگرم کسی بی موییش رو مسخره کنه خوب من میرنجم احتمالا
من کلا آدم حساسیم نمیدونم لازم هست این توضیحات رو راجع به خودم بگم یا نه
ولی یه موقعهایی احساس میکنم وسواس فکری دارم
یه مثال میزنم
تو دوران دانشگاه از تیپ و قیافه ی یکی از همکلاسیام خوشم میومد تا اینکه آخر ترم متوجه شدم ایشون به من علاقه داره، بعد از چندبار صحبت کردن نسبت به ایشون هم اون احساس دافعه ایجاد شد ، نمیدونم چرا دوست نداشتم عکساشو ببینم یا به مادرم نشون بدم در صورتی که اون میشه گفت هیچ ایرادی نداشت حتی. اما این حس ترس از قضاوت دیگران بازم باهام بود.