برای هیچکس ارزش ندارم

[دوباره میسازمت]

سلام
اینکه خودمو بشناسم یعنی چی؟ و چجوری؟ به چه دردی میخوره
من اشتباهاتمو قبول کردم تاثیرشو دیدم یعنی فکر کنم الانم می بینم
وقتی یکی می پرسه پس چرا دوستی نداری باهاش بگردی من تو فکر می رم
و خجالت می کشم
حس می کنم تو محیط های دیگه هم این اتفاقات واسم خواهد افتاد
انگار یه چیزی دارم که همه از من فرار می کنن!
اینو بوضوح میبینم

دوست عزيز تعابيرت اشتباست
ازين ور بوم يا اون ور بوم افتادن اشتباست
اينكه فكر كنم ممكنه يكي سوارمون بشه يا رو دادم يا... اشتباست


من اشتباهامو قبول کردم ولی باید چه جوری با نامزد یا همسر آیندم رفتار کنم؟

وقتي ميگم اول بايد از پس خودت بربياي منظورم همينه كه دنبال جواب براي ديگران نباشي

خود خودت باشي

فهمیدم شخصیت مستقلو ولی خود شناسی سخته

كلا اول يه شخصيت مستقل از ديگران براي خودت بساز
اما نه يه شخصيت نامهربون و ازون ور بوم افتاده

هميني كه هستي رو بيار تو شرايط درست و رفتاراشو درست كن

ايشالا تو ساختن خودت ادمهاي درستي هم سر راهت قرار ميگيرن

من به يك قانون طبيعت اعتقاد كامل دارم, اول زيبا ببين و نگاهتو عوض كن اونوقته كه چيزي رو كه ميخواي به سمت خودت ميكشي

اينقدر منفي نباش و اشتباهات خودتو صادقانه بپذير نه اينكه بگو اشتباه كردم حالا ازين به بعد يه رفتار غلط ديگه اي رو پيش ميگيرم
من اخلاقم طوریه که تا یک آدم کار بدی می کنه فورا از چشمم میفته و قطع رابطه می کنم نمی دونم چه جوری باید با سیاست باشم


عزت نفس يعني اينكه براي خودت ارزش قايل باشي تو مسايل جنسي و احساسي و... هم فرقي نميكنه
كاري نكن كه شان خودت بياد پايين
اينقدر هم دنبال تاييد ديگران نباش(راه درست رو برو)

بخواي وقتتو بزاري رو شناخت خودت خيلي بهتره تا بزاري رو مقابله با رفتارهاي ديگران

موفق باشي

شایدم یه مقداریش به خاطر رشته ی تحصیلیت باشه. من معماریارو دیدم البته احتمالا دانشگاه به دانشگاه فرق داشته باشه ولی معمولا درکل یه جورایی بیشتر بگیرن تا بده! اما به هر حال دوست واقعی پیدا کردن سخته عزیزم. اغلب دوستی ها همینه که طی یه مدتی که هم مسیرن ادما با هم دوستن و کنار هم وقت می گذرونن و در بهترین حالت به پیشرفت هم کمک می کنن. مثلا همکلاسی هستن و توی مدت تحصیل به هم کمک می کنن بعدش اگه همکار هم شدن بازم دوست می مونن اگه نه که هیچی یادشون می ره همو! پس فکر نکن بی ارزشی یا فکر نکن فقط با تو اینطورن. همه با هم همین شدن
پس همین آشو همین کاسست و من محکوم به تنهاییم

[z o h r e h]

اینکه خودمو بشناسم یعنی چی؟ و چجوری؟ به چه دردی میخوره

دوست عزيز برگشتي سر جاده اول كه
مقالاتي كه معرفي كردم خوندي؟
وقتي خودتو نشناسي از كجا تشخيص ميدي شخصيتت و توقعاتت چيه و كدوم درسته يا كدوم غلط

وقتي خودتو نشناسي چطور ميخواي خودتو محكم و قوي و با اراده كني

اصلا مگه تو دايم با خودت سرو كار نداري
شروع كن., از همون مقاله عزت نفس هم شروع كن

[meinoush]

پس همین آشو همین کاسست و من محکوم به تنهاییم

[/quote]

نه. نه منظورم این نبود. منظورم این بود که توقع اینکه همه خیلی باهات دوست باشنو نداشته باشه. دوست واقعی پیدا می شه اما تعدادش توی زندگی ادم کمه واقعا. معمولا دوستی های معمولی همینه که یه مدت با هم همکلاسی هستن یا هر مسیر مشترکی بعدش که دیگه مسیر از هم جدا بشه کم کم خیلی کاری به هم ندارن. همین فقط وگرنه بین همین دوستی ها هم می تونی دوست واقعی پیدا کنی اما منظورم این بود که از هرکی می بینی توقع دوستی زیاد نداشته باش چون ممکنه دلت اوخ شه! چون در واقع ممکنه توقعی بشه که طرف مقابلت توانایی براورده کردنشو ممکنه نداشته باشه. همین عزیزم. الانم می تونی بری دنبال کار اگه درست تموم شده. از همین دوستات هم می تونی واسه کار پیدا کردن کمک بگیری.

" من اخلاقم طوریه که تا یک آدم کار بدی می کنه فورا از چشمم میفته و قطع رابطه می کنم نمی دونم چه جوری باید با سیاست باشم"
باید به کسی که باهاش دوستی هم به اندازه ی خودت حق اختیار انتخاب و حتی اشتباه کردن بدی. همه امون ممکنه گاهی رفتارایی بکنیم که خوشایند طرف مقابلمون نباشه در حالی که خودمون نمی خواستیم و حتی ممکنه اگاهی نداشته باشیم. هم خودتو همینطوری که هستی بپذیر هم دوستاتو و تا حدی می تونی از اشتباهات خودت و دوستات مخصوصا وقتی که قصد بدی پستش نبوده چشم پوشی کنی.