سلام دوست عزيزم.
آدما اينجورين که تا وقتي يه چيزيو ندارن و بدستش نياودن فکر ميکنن بايد تا آخر برن دنبالش و به دستش بيارن.اما وقتي بدستش آوردن ميزارنش و ميرن سراغ چيزايي که ندارن.اين روحيه انسانه.عزيزم تو که به عقيده خودت خوبي و احساس خوب بودن ميکني چرا عصير دست نفس سرکش شدي؟ حالا راه مقابله با اين نفس اينه که به آدما بفهموني هيچ چيز ابدي نيست و ممکنه از دست بره.نرو ولي تو هم نشون بده که ممکنه بري.اگر فکر کنه تو اين اراده رو داري که هرلحظه کنارش بزاري وايسه نکه داشتنت سعي ميکنه.يکم کنترل خودتو داشته باش اگر ميخواي داشته باشيش.يکم اون غروري رو که دربارش حرف زدي نشون بده.موفق باشي








علاقه مندی ها (Bookmarks)