شرايطت رو كاملا درك مي كنم. من هم تقريبا شرايط شبيه تو رو دارم. اما در آمدم ده برابر همسرمه و ايشون بيكارن تقريبا.البته درس مي خونن و اميدواريم كه تا يكسال ديگر شرايط كاريش خيلي خوب بشه.ولي همسرمن هم خيلي حساس و پرخاشگر شده. همش با هم بحث مي كنيم و همسرم احساس مي كنه من دارم پولمو به رخش مي كشونم. به هر حال حتي سكوت من هم عصبي اش مي كنه.
دوستان تالار به من گفتن سعي كنم جوري رفتار كنم كه همسرم احساس كنه من بهش در هر صورتي وابسته هستم و هرگز نشون ندم كه مستقلم و كاري به كارش ندارم. منم تست كردم ديدم جواب ميده مثلا با اينكه مي دونم تو حساب همسرم خيلي موجودي نيست ولي ازش خواستم برام يه چيزايي بخره(البته زياد گرونم نبود) .اينو براي مثال گفتم اما در كل سعي كن در مقابلش حرفي از مسايل مالي نزني يا اينكه خانواده ات تنهامون گذاشتن.بيشتر تلاش كنيد از اين روزاتون لذت ببريد. يه شام ساده درست كنيدو دو نفري بريد تو يه پارك بنشينيد و با لذت بخوريدش.كلا از اتفاق هاي ساده لذت ببريد.شرايط اقتصادي اين روزها براي همه ما يه دغدغه است و داريم براي بهتر شدنش تلاش مي كنيم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)